Tag: kunst

Kunst van Nederlandse bodem

Logo Dutch Artsy Souls

Illustratie kan soms kunst zijn, en kunst soms illustratie. Het verschil tussen illustratie en kunst is niet altijd even duidelijk. De scheidslijn is dun en ambigu, maar heeft alles te alles te maken heeft met de kracht van een beeld om je aan het denken te zetten of je een gevoel te geven.
Fotografe Kristin van der Veen (1986) zette in 2017 een instagram account op: @dutchartsysouls om zoveel mogelijk Nederlandse kunstenaars te vinden en te bundelen. Inmiddels is op de website dutchartsysouls.nl het werk te vinden van heel diverse en allemaal even fantastische kunstenaars waaronder Caroline Vlot en Margot de Korte.
Beeld: Caroline Vlot

Onrafelen van gedachten
Het werk dat je hierboven ziet is van Caroline Vlot. Op Dutch Artsy Souls lees je wat Caroline zegt over haar werk: “Door bezig te zijn met kunst ontrafel je als het ware je gedachten. Zeker voor mensen die het lastig vinden om met woorden aan te geven wat ze voelen is dit een uitkomst.” Caroline schildert, tekent, borduurt, schrijft en plakt elke dag en haar werk van Caroline is inmiddels verschenen in het bijzondere Liefke Magazine.

Kracht
Kristin bewonderd de kracht van makers: “Iedere kunstenaar/illustrator heeft zijn eigen manier om kunst te maken en elke manier is goed. Vanuit je eigen gevoel werken en in jezelf blijven geloven is het allerbelangrijkste! Het is gewoon zo dat kunstenaars hoge eisen aan zichzelf stellen en hoge doelen. Welke illustrator droomt er niet van te mogen illustreren voor een groot modemerk of een magazine zoals Vogue. Serieus, ik ken geen één kunstenaar die geen doorzettingsvermogen heeft en dat intrigeert mij enorm en zorgt voor schitterende kunstwerken!”

Ontdekken van talent
Op het blog van Kristin kun je dan ook je hart ophalen bij heel uiteenlopend, passievol werk: schilderijen, illustraties, fotografie, keramiek, installaties en vele andere kunstvormen. Veel van dit werk heeft Kristin ontdekt door Social Media en ook door zogenaamde Open Calls (werk dat je in kunt zenden voor exposities of ontwerpprojecten). Een mooi voorbeeld van een geweldige Open Call was bijvoorbeeld de oproep van het Rijksmuseum die begin dit jaar een oproep deed om een zelfgemaakt kunstwerk in te sturen voor de tentoonstelling in het Rijksmuseum: Lang Leve Rembrandt.

“Regelmatig deel ik kunst van vette kunstenaars die ook werken als illustrator. Ik vind het geweldig om te zien hoe illustratoren gemengde technieken gebruiken om zo een verbluffende illustratie te creeren. Ha! Een illustratie is zoveel meer dan alleen een afbeelding. Er schuilt zoveel kracht en creativiteit in een illustratie! Een illustratie is voor mij een pure kunstvorm.”

Beeld: Margot de Korte

Collages
Kristin maakt (vind?!) zelf graag collages maar kijkt ook graag naar collages van anderen. Het werk dat je hierboven ziet is van Margot de Korte. Zij maakt intrigerende grafische collages, kijk maar eens op haar Instagram account: @margotbirgitte

Meer krachtig werk zien? Ga naar dutchartsysouls.nl

Collages van Kristin: @kristinvanderveen

Illustraties/kunst in dit artikel: Caroline Vlot en Margot Korte

Merlijne Marell’s Delfts Blauw op Instagram en straks op Masterly

masterly_marle1

masterly_marle3
Mijn adem stokte echt even toen ik de foto’s van Merlijne Marell op Instagram zag: zo mooi! Merlijne laat ons meekijken met haar proces. We zien hoe haar ontwerp in verschillende fases tot die prachtig diepblauwe schilderingen op aardewerk worden. Je leest ondertussen over ponsieven, houtskoolpoeder en kobaltoxide. Fijne woorden. Het kaststel (dit moest ik ook even opzoeken) met haar illustraties kan je bewonderen tijdens Masterly, een festival waar historische schilderijen gecombineerd worden met speciaal voor de gelegenheid gemaakte werken van ontwerpers, kunstenaars en fotografen.

masterly_marle4
Merlijne Marell werkt samen met Studio Heiko Balster, Heinen Delfst Blauw en Wilma PLaisier aan deze prachtige collectie aardewerk.

Masterly
“Van 19 – 22 september is nieuw Dutch design te zien van hedendaagse ontwerpers samen met hun Muze, het historische schilderij dat hen voor dit ontwerp inspireerde. Dot alles in vier prachtige historische panden die speciaal voor dit festival de deuren openen”.

masterly_marle2
Masterly The Hague
19 – 22 september 2019
Lange Vijverberg 14_15_16 & Lange Voorhout 44
Museumkwartier Den Haag

Alle foto’s en illustraties Merlijne Marell

Eerder kon je op de Gymclub al lezen over: houtsnedes in prentenboeken een tentoonstelling waar ook werk van Merlijne te zien was.

Kijk voor meer informatie en andere interessante exposities en workshops op onze kalender.

Reusachtige spinnen in de Rijksmuseumtuinen

Hoera! Vanaf 25 mei 2019 zijn er twaalf beelden van Louise Bourgeois te bezichtigen in de Rijksmuseumtuinen in Amsterdam. Waaronder drie van haar enorme spinnenskulpturen. Tijdens mijn studie maakte ik kennis met haar werk en sindsdien ben ik grote fan. Nu is er dus eindelijk de kans om een aantal van haar grote beelden in het echt zien.

Louise Bourgeois (1911-2010) is een van de belangrijkste vrouwelijke kunstenaars van de 20e eeuw. Ze is vooral bekend van haar beelden van reusachtige spinnen. Het werk van Louise Bourgeois is heel persoonlijk en komt vaak voor uit de ervaringen uit haar jeugd.

De spinnen zijn een ode aan Louises wevende en beschermende moeder. Ze komt uit een familie van tapijtrestaurateurs en leerde het ambacht van haar moeder. Als jong meisje hielp ze vaak mee met het repareren en weven van de tapijten. Haar moeder was erg belangrijk tijdens haar jeugd, maar stierf toen Louise nog maar 21 jaar oud was. De grootste spin, ‘Maman’ (1999), die Louise heeft geschonken aan de Tate, is wel 9 meter hoog en 10 meter breed. In de Rijksmuseumtuin zijn de ‘Spider’ (1996), ‘Spider Couple’ (2003) en de ‘Crouching Spider’ (2003) te bewonderen.

‘Her mother was not unlike a spider, a repairer of broken things. If you bash in to the web of a spider, she doesn’t get mad. She weaves and she repaires it.’

(Amy Novesky, ‘Cloth Lullaby. The woven life of Louise Bourgeois’, Abrams Books).

Het leven van Louise Bourgeois is prachtig beschreven en geïllustreerd in het prentenboek ‘Cloth Lullaby. The woven life of Louise Bourgeois’ van Amy Novesky. Amy beschrijft op poëtische wijze hoe de achtergrond en de jeugd van Louise invloed hebben gehad op haar werk. Vooral bijzonder aan dit boek vind ik de wijze waarop – the one and only – illustrator Isabella Arsenault haar leven heeft verbeeld. Met inkt, potlood, aquarel en Photoshop laat zij met haar vrije, inspirerende illustraties Louise’s binnen- en buitenwereld als het ware samensmelten.

Tekenen in de Rijksmuseumtuinen
Noteer alvast in je agenda: in de zomervakantie kun je de beelden van Louise Bourgeois elke dag tussen 14-16 uur in de tuin tekenen. Er is een docent bij aanwezig om tips te geven.

Meer informatie
De beelden zijn tot en met 3 november 2019 te bezichtigen in de Rijksmuseumtuinen. De toegang is gratis. Er zijn tevens rondleidingen te boeken.
Kijk voor meer informatie op onze kalender en de website van het Rijksmuseum.

Het boek ‘Cloth Lullaby. The woven life of Louise Bourgeois’ is geschreven door Amy Novesky en geïllustreerd door Isabella Arsenault en uitgegeven door Abrams Books for young readers, New York.

Foto Louise Bourgois (met SPIDER IV 1996): Peter Bellamy © The Easton Foundation/Pictoright, Amsterdam

De link naar het boek bevat een affliatielink.

verbeter je schildertechniek bij de Wackers Academie

cursus2

Een beetje onnozel had ik – Claudi – me ingeschreven voor een cursus ‘Schildertechnieken verbeteren‘ op de Wackers academie. Ik dacht: dan ga ik ook eens serieus aan de slag met aquarel en gouache. Groot was mijn schrik toen ik op les één erachter kwam dat er met Olieverf gewerkt werd. Dat leek me iets serieuzer dan mijn bedoeling. Het was wel heel gezellig, daar in het grote schildersatelier op de Wackers Academie. En Arnout Killian bleek een erg goede leraar die iedereen persoonlijk begeleidt. Dus voor de tweede les had ik ook voor een setje olieverf en een paar penselen bij me. Helaas heb ik maar een half jaar de lessen van Arnout Killian kunnen volgen. De maandagavond bleek in ons huishouden heel onhandig voor een cursus. Daarom heb ik Mieke Plaschek gevraagd jullie iets meer te vertellen over deze cursus. Want Mieke is een heel fijne klasgenoot, iemand die mij voortdurend kan inspireren met haar kennis over de actuele kunst en bovenal de meest prachtige dingen maakt.

mieke_muurschildering

Mieke wat fijn dat je ons wat meer wil vertellen over de cursussen die je volgde op de Wackersacademie. Volgens mij heb je al heel wat lessen gevolgd, klopt dat?

Ik ben zo’n vijftien jaar geleden met schilderen begonnen. Ik had een vriend die een groot atelier op zijn zolder had en die daagde me uit om gewoon te gaan beginnen. Meteen op hele grote doeken, abstract, want tekenen was niet mijn sterkste kant, en met heel veel kleur. Mark Rothkootje spelen noemde ik het en ik werd meteen verliefd op het materiaal en wat je allemaal met verf kan doen. Kleuren mengen en mooie kleurcombinaties maken vond ik het leukste om te doen. Toen ik me verder wilde ontwikkelen ben ik op zoek gegaan naar een goede cursus en kwam bij de Wackers Academie terecht. Een hele degelijke opleiding die je het echte tekenen en schilderen leert. Ik kom daar inmiddels al zo’n tien jaar en doe steeds verschillende cursussen die een half jaar duren (een avond in de week), modeltekenen en schilderen, basis tekenen (heel nuttig), portret en nu dan schildertechnieken verbeteren bij Arnout Killian. Het fijne van deze cursus is, dat je naar eigen foto’s schildert. Je neemt een aantal foto’s mee en samen kies je er een uit. Zo heb ik al een drukke straat in Hong Kong geschilderd, een foto van mezelf als driejarig meisje, landschappen en nu een zwembad in Zuid-Frankrijk dat mij direct deed denken aan het beroemde schilderij van David Hockney. Ik heb voor de foto de jongens in scene gezet zodat het nog meer op Hockney’s beeld ging lijken en ook mijn schilderstijl aan hem aangepast. Hockney is een van mijn grote voorbeelden, al vanaf mijn 16e had ik posters van zijn werk. Zijn kleuren en ook zijn thema’s spreken me bijzonder aan. Erik Mattijssen is een Nederlandse schilder die ik echt geweldig vind, ook weer heel veel kleur en fijne thema’s. Ik heb laatst een muurschildering gemaakt naar zijn onderwerpen.

mieke_hochney1

mieke_hockney2
Jij volgt dus al 10 jaar verschillende teken- en schildercursussen! Kan Arnout je dan nog wel iets leren?

Arnout Killian geeft hele fijne feedback waar ik echt iets aan heb. Hij is zelf een geweldig schilder. Al spreken niet al zijn werken mij aan, hij is wel een enorme vakman. Meer durven en grotere contrasten zijn mijn uitdagingen. Als hij zegt dat het iets donkerder moet, doe ik het een heel klein beetje donkerder, maar hij pakt het meteen rigoureus aan, en dat werkt echt. De hele les door krijg je tips en hij schroomt ook niet om je kwast over te nemen en het voor te doen.

Ik zou in de toekomst nog wel een aquarelcursus willen doen, want dat werkt echt in alles tegenovergesteld aan olieverf en dat maakt het knap lastig. En ik heb nu ineens een bloemenbui, dus ik wil meer bloemen gaan tekenen en schilderen.

Welke materialen heb je nodig voor deze cursus en welke andere materialen werk jij graag mee?
Ik ben begonnen met acrylverf maar nu werk ik voornamelijk met olieverf van Rembrandt en, als mijn beurs het toelaat, Oud Holland. Het pigment van Oud Holland is nog sterker en geeft de mooiste kleuren. Het fijne van olieverf is, dat je zo lekker lang kan doorwerken omdat het langzaam droogt.

mieke_potlood

Ik probeer iedere dag te tekenen of te schilderen. Ik kreeg voor mijn verjaardag zo’n mooie houten kist met kleurpotloden (Derwent Coloursoft) en daar werk ik nu ook heel veel mee, soms in combinatie met de aquarelpotloden Derwent Inktense en met fineliners. Heerlijk om aan de keukentafel mooie plaatjes te maken> Daarvoor doe ik vaak ideeën op van Gabby Malpas.

Wil je Mieke volgen? Goed idee! Meer werk kun je zien op Pinterest en op instagram zie je Mieke’s werk en inspiratie.

alle foto’s en beelden zijn van Mieke Plaschek

Dit artikel bevat affiliate links.

Reading by Osmosis – Kunst door de natuur in het Glazen Huis, Amsterdam

bal

fietswrakIn het raam van het Glazen Huis in het Amstelpark (Amsterdam) zie je een fietswrak, opgevist uit de Amsterdamse grachten. Het beeld doet denken aan Duchamp, de kunstenaar die een fietswiel op een krukje monteerde en later een plasbak als kunstwerk presenteerde (de readymades). Maar het fietswrak in het Glazen Huis is wel degelijk bewerkt en wel door heel bijzondere kunstenaars: mosselen.

Voor de tentoonstelling ‘Reading by Osmosis’ brengt Kunstenares Semâ Bekirović allerlei werken samen die door de natuur zijn gemaakt: een bal met mos op de naden of een handdoek uit de Noordzee. Op deze handdoek is een mooi ‘naakt te zien. Algen hebben deze ‘zeemeermin’ voor je in beeld gebracht.
Een ander pronkstuk van de tentoonstelling is het kleerhangerkraaiennest: een nest gemaakt door kleerhangers. Dit kraaiennest is in bruikleen van Mamoru Suzuki, de Japanse kinderboekenillustrator. Mamoru Suzuki heeft behalve prentenboeken voor jonge kinderen ook verschillende boeken gemaakt over vogelnesten: hij is een groot verzamelaar van oude vogelnesten.

Wil dit kraaiennest zelf ook zien? En je verwonderen over wat een octopus, een lopend vuur en de regen gemaakt hebben? Dat kan tot 14 april in het Glazen Huis, Amstelpark.

initiatiefnemer & curator: Semâ Bekirović

lezing van Mamoru Suzuki op 24 maart in het Glazen Huis
de boeken van Mamoru Suzuki kan je bestellen via Amazon.

Meer informatie over de tentoonstelling via deze link.

openingstijden: vrijdag – zondag van 13.00 – 17.00.

foto’s tentoonstelling: Sander Tidema

Martijntje: over het boek Gerrit Rietveld – Weelde van de Eenvoud

gerrit-rietveld-weelde-van-de-eenvoud-wealth-of-sobriety-cover-front-lr_2_orig

De Gumclub houdt van gastcuratoren! Daarom nodigen we graag mensen uit om ons (en jullie) te vertellen wat hij of zij helemaal geweldig vindt. Dat kan een expositie zijn, een boek, gebouw, … alles waarvan de gastcurator denkt: dit zou iedereen moeten zien. Deze keer vertelt Martijntje van Schooten over ‘Gerrit Rietveld – Weelde van de Eenvoud’ een boek met foto’s van Arjan Bronkhorst.

gerrit-rietveld-weelde-van-de-eenvoud-wealth-of-sobriety-cover-front-lr_2_orig

Lijn. Vlak. Kleur. Verhouding. Licht. Gerrit Rietveld zag wat nodig was. Wat maximaal nodig was. Dat eenvoud het maximale was. En dat het maximale vooral eenvoud moest zijn.
Recent verscheen het boek ‘Gerrit Rietveld – Weelde van de Eenvoud’, over de woonhuizen die Rietveld ontwierp en de bewoners die erin leven. In het boek zijn talloze foto’s opgenomen van exterieurs en interieurs van Rietvelds woonhuizen. Met name de interieurs hebben een kracht die ongekend is. Mijn ogen volgen de lijnen van zijn bouwen, ze ontmoeten vlakken die werken als rustpunten, het magische licht begeleidt me naar een volgende ruimte – en ook hier weer voel ik die verheffing: dat hogere niveau van ‘zijn’. Rietveld lijkt te willen zeggen: ‘Hier is je huis. Dit huis is de basis. Leef nu hierin je leven zoals je diepe innerlijk dat aangeeft.’ Zijn architectuur reikt de essentie aan. Soberheid is de kracht. Minimalistisch, maar zeker geen eenzame leegte.

rietveld2

Arjan Bronkhorst’s beeld

De foto’s in het boek zijn van de hand (en het oog) van Arjan Bronkhorst: hij weet die speciale rust te vangen, die krachtige rust zo kenmerkend is voor de Rietveldontwerpen. Een rust die gaat over balans, respect, en: je laten optillen naar dat hogere niveau.
rietveld4

Wat mij persoonlijk raakt is het verval dat Bronkhorst in zijn foto’s vastlegde, dat in mindere of meerdere mate in de interieurs te zien is. Muren, deuren, kastjes die al een tijd geen verfkwast hebben gezien: niet best voor het behoud van het huis zou je zeggen, maar wel tekenend voor de manier waarop en de lange periode die door de bewoners in deze huizen gewoond wordt, tekenend voor het type mens dat hier zijn leven leeft. Die bewoner, die zijn dagelijkse leefomgeving als natuurlijk ervaart, omdat die zo natuurlijk en kloppend aanvoelt, die in relatieve soberheid, met het gevoel dat het huis voor hem zorgt, bescherming en zekerheid geeft. Het huis vraagt niets in retour. Het geeft.

rietveld3

Het boek is gemaakt in nauwe samenwerking met de familie Rietveld.
Behalve foto’s van in- en exterieurs van de huizen, zijn interviews met de huidige bewoners opgenomen.

Fotografie: Arjan Bronkhorst
Auteurs: Willemijn Zwikstra, Marc van den Eerenbeemt, Ida van Zijl
Uitgeverij: Lectura Cultura
Pagina’s: 528
ISBN 978 90 821135466


TEKST en FOTO’S BOEK: Martijntje van Schooten, feb 2019
Je kunt Martijntje volgen op Instagram en hier op de Gumclub.

‘the art of doodling’ – Jon Burgerman

jonburgerman_portrait

Jon Burgerman is een echte doodle koning en een fantastische verteller. Kijk maar eens naar de speech die hij gaf voor Creative Mornings getiteld ‘The Art of Doodling’. Jon noemt doodlen ‘tekenend nadenken’ en hij moedigt ons allemaal aan dit heel veel te doen.

Why is it great to create? Because it’s enjoyable. It’s fun making stuff — you start with nothing and end up with something else.
Being creative opens up new ideas, exercises our brain, and makes us feel good.

Waarom het een goed idee is om deze video te bekijken? It is enjoyable, zit boordevol goede ideeën en geeft een bijzondere kijk op creatief werk. Wat mij erg aanspreekt is dat Jon Burgerman er voor pleit niet te veel te twijfelen over je vaardigheden. Verlies het plezier in het maken niet, blijf nieuwe dingen bedenken of maak nieuwe dingen zonder al te veel na te denken.

Het boek ‘It’s Great to Create’ van Jon Burgerman, sluit hier prima bij aan. Het staat vol met creatieve uitdagingen zoals een gesprek voeren met tekeningen of een gat knippen in je papier en dit gebruiken als de start van een nieuw werk. Let’s doodle!

beeld homepagina: Jon Burgerman

Gastcurator Tim Beyer over Clare Leighton

clare1

Ondanks het feit dat er meer op deze aardbol bestaat dan ‘illustratie’ en het de bedoeling is van deze column om te inspireren op een ander vlak dan alleen illustratie blijf ik toch nog voor één keer eigenwijs en weerbarstig….
clare2
Clare Leighton
The House at Phillips Place – Clare Leighton

Aan de basis van mijn eigen ‘drukvak’ maar ook aan dat van illustreren, ligt lithografie en houtgravuren. Lithografie kennen we overigens op twee wijze, n.l. beeld bewerking maar ook als druktechniek middels stenen drukvormen. Houtsnedes of houtgravures doen hun naam eer aan, het gaat hier dus puur om de techniek van houten drukvormen vervaardigen en hiervan afdrukken maken.
Ondanks het feit dat dit dus een heel basale techniek is wordt deze minder toegepast, terwijl de kracht en intensiteit die je met deze techniek kunt bereiken enorm is!
Eén van de meest in het oog springende kunstenaars op dit gebied was de Engels/Amerikaanse Clare Leighton. Geboren eind negentiende eeuw en overleden in 1989. Haar werk is enorm krachtig en toont alledaagse plattelands en klein industriële taferelen. De enorme zwart-wit contrastwerking zorgt voor dramatische scenes die zo af en toe aan het werk van Vincent van Gogh doen denken.
Als klein kind had ze als bijnaam ‘bystander’ – omstander/toeschouwer, deze bijnaam staat in schril contrast met haar werk, waar je in feite niet omheen kunt.
Wil je meer werk van Clare Leighton zien? Dat kan in de prachtige boeken Country Matters waarin Leighton ons meeneemt naar het Engelse platteland van 1937, met de kroegen, de wilde bloemen en de typische landschappen of het mooie boek Four Hedges waar haar liefde voor tuinieren in woord en beeld indruk maakt.

Wil je Tim blijven volgen? dat kan! Neem eens een kijkje op zijn website en instagram voor alle bijzondere projecten of volg onze rubriek ‘Gastcurator‘.

de beelden getoond zijn van Clare Leighton en mochten worden gedeeld met dank aan Mr D. Leighton.
beeld homepagina: Fishermen and Nets – Clare Leighton

onze gastcurator Nicola beschrijft waarom het boek Herfst van Ali Smith een prachtig, relevant boek is.

ali_smith_herfst
Literatuur als Collage
door Nicola Kloosterman

ali_smith_herfst

Literatuur is net als kunst een waardevolle manier om de tijdsgeest te vangen en van dichtbij te bekijken of grote en kleine levensvragen nog eens fijntjes door te nemen. Een boek dat beiden doet is Herfst van Ali Smith. Wat ik er helemaal mooi aan vind is dat dit boek dooradert is met thema collage.

We maken kennis met Elisabeth, een dertiger die in Londen kunstgeschiedenis doceert. Haar leven kruist die van de meer dan 100 jarige Daniel Gluck op het moment dat hij, al een oude man, naast haar komt wonen als ze acht is. Er ontstaat en bijzondere vriendschap die bepalend is voor de jonge Elisabeth. In de vele terugblikken van Elisabeth en de mijmeringen van de stervende Gluck wordt het verhaal ontsponnen over kijken, fantasie, tijd en de waarde van kunst.

Deze thema’s lopen als gouddraad door het ‘post brexit’ landschap van nu. De absurdistische passages over tijdsverloop en bureaucratie als Elisabeth een nieuw paspoort moet aanvragen “je hoofd is 5 millimeter te klein” worden afgewisseld met fantastische mijmeringen van Gluck op zijn sterfbed, de wringende dagelijkse beslommeringen van Elisabeth in haar hedendaagse leven en de waardevolle gesprekken tussen Gluck en de jonge Elisabeth vol filosofische overwegingen.

Wat ik zo knap vind aan dit verhaal is dat inhoud en schrijfstijl met elkaar zijn vervlochten. Het verhaal wordt op niet chronologische wijze als een collage in elkaar geweven met vele uitweidingen over de collagekunst van de popartkunstenares Pauline Boty (1938-1966) die haar eigen tijdsgeest zo goed wist te vangen. En tijd, daar draait het om bij Smith. In een interview met haar uitgever zegt Smith over het thema ‘tijd’ het volgende:

“The way we live, in time, is made to appear linear by the chronologies that get applied to our lives by ourselves and others, starting at birth, ending at death, with a middle where we’re meant to comply with some or other of life’s usual expectations, in other words the year to year day to day minute to minute moment to moment fact of time passing. But we’re time-­containers, we hold all our diachrony, our pasts and our futures (and also the pasts and futures of all the people who made us and who in turn we’ll help to make) in every one of our consecutive moments / minutes / days / years, and I wonder if our real energy, our real history, is cyclic in continuance and at core, rather than consecutive.”

En zo wordt de kunstvorm collage en het hergebruiken van beeld impliciet deel van het verhaal over tijd als niet lineair maar cyclisch gegeven. Waarin het leven zich herhaalt, er wij gevuld worden met die herhalingen. Ik vind het mooi dat Smith juist collage heeft gekozen als kunstvorm waaromheen dit verhaal is verteld. Het gegeven dat ons geschiedenis zich steeds herhaalt als een versneden beeld die gefragmenteerd maar deels herkenbaar terugkomt als een nieuw beeld, een nieuwe tijdsgeest als het ware, vind mooi gevonden en prachtig uitgewerkt. Een aanrader!

Ali Smith – Herfst, vertaald uit het Engels uitgegeven door Prometheus

over Nicola Kloosterman:
Nicola Kloosterman (Johannesburg, 1976) knipt, kadert en herschikt onder de naam ‘Oh de collage’ gevonden beeldmateriaal tot nieuw beeld met een nieuw verhaal. Haar werk is te zien in Elle, Vogue en Gallerie Gas.


Meer werk van Nicola zien? Neem een kijkje op haar website, bij galerie Gas of volg haar op Instagram.

Gastcurator No.3: Martijntje van Schooten, student aan de Gerrit Rietveld Academie – Amsterdam

martijntje_featured

De Gumclub houdt van gastcuratoren! Daarom nodigen we zo vaak mogelijk iemand uit om ons (en jullie!) te vertellen wat hij of zij echt helemaal geweldig en inspirerend vindt. Onze gastcuratoren hoeven trouwens geen illustrator te zijn, als ze maar een geweldige goede smaak hebben, op de hoogte zijn van alles wat mooi is en zelf fantastisch werk maken. Graag stellen we jullie aan een nieuwe gastcurator voor: Martijntje van Schooten. Martijntje begon vorig jaar aan de kunstacademie na heel veel andere dingen gedaan te hebben. Martijntje heeft een bijzondere kijk op dingen, kijkt bijzonder goed en heeft een bijzonder verhaal:

martijntje_portret

Kun je ons iets vertellen over je achtergrond?
Ik ben me zeer bewust van beeld, mijn omgeving en dat wat ik zie – al mijn leven lang. Ik zie vlakverdelingen in het straatbeeld, laat details een vooraanstaande rol innemen in mijn blik, koppel de dagen van de week aan een vaste kleur.

Ik ben Kunstgeschiedenis gaan studeren en werkte onder meer bij instituten voor hedendaagse kunst, een gemeente en een galerie. Ook was ik co-oprichter van een lunch café.
Ik had meestal een coördinerende rol en stond min of meer aan de zijlijn van het creative proces. Precies dat brak me op. Ik was jaloers op de rol van de kunstenaar of ontwerper. Ik besefte dat ik mijn eigen creatieve ontwikkeling had laten liggen. Het was de hoogste tijd voor verandering.

Ik gaf mezelf een try-out periode van een jaar. In dit jaar heb ik veel verschillende dingen gedaan: een illustratie-cursus bij Claudi en Valesca, een jaar les aan de Nederlandse Keramiekopleiding (voorheen SBB Gouda) en deed ik het oriëntatiejaar op de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Na het oriëntatiejaar werd ik toegelaten tot DOGtime, de deeltijdopleiding van de Rietveldacademie. In september begin ik aan mijn tweede jaar.

Waar ben je mee bezig geweest, je eerste jaar op de Rietveld?

microbe_garden1

Eén van mijn projecten is Microbe_garden. Uitgangspunt voor dit werk was de folkloristische klederdracht van Staphorst. Ik vergeleek de patronen van het Staphorster stipwerk met de vormen van die microben en schimmels kunnen aannemen en maakte hierover een beeldboek. Ook bouwde ik aan een ’microbentuin’: petrischalen met voedingsbodems waarin bijvoorbeeld speeksel zorgt voor schimmelgroei. Het groeiproces van de kleurrijke en grillige schimmels legde ik op foto vast.

Nu ben ik veel aan het tekenen. Feitelijk heel traditioneel, met potlood op papier. Ik houd van de lijnen van grafiet, de grilligheid, de textuur. Ik laat me inspireren door abstracte vormen zoals een verfvlek op de vloer van een klaslokaal en werk dan verder. Dit leidt in deze periode tot de verbeelding van een uitgebreide fantasiewereld. Door het gebruik van grafietpotlood zijn mijn tekeningen vaak zwart/grijs/wit; ik voeg bescheiden kleur toe.

martijntje_tekening

Ik werk meestal vrij associatief, met aandacht voor materiaal en textuur en ben op mijn best als ik al werkend in een focus kom die misschien wel tot mijn onderbewuste reikt. De uitkomst is dan verrassend en ligt heel dicht bij mezelf.

instalatie_martijntje

Meer Martijntje

Op Martijntje’s instagram account krijg je af en toe een kijkje in de klaslokalen van de Gerrit Rietveld Academie en haar werk of onderzoek.
De microbe_garden heeft een eigen instagram account.

En natuurlijk binnenkort de eerste gastcurator keuze van Martijntje, hier op de Gumclub.

Foto’s: Martijntje van Schooten