Tag: tip

in gesprek met Rianne van der Kamp // Kleine dingen

veldgids_a

Wandelen. Het was nooit een woord waar ik heel opgewonden van raakte. Maar sinds de Corona crisis heb ook ik ontdekt dat een lange wandeling door de stad met af en toe een hete koffie goed doet. Vol energie en inspiratie kom ik weer thuis. Ook mijn zakken zitten vol: takjes, blaadjes en takjes.
Iemand die altijd al haar liefde voor wandelen en het buiten zijn deelt is Rianne van de Kamp. Rianne werkt onder de naam ‘Kleine dingen‘, maakt prachtig fijne tekeningen die ze combineert met bijzondere uitspraken. Haar werken zetten mij even stil en laten me om me heen kijken. Rianne neemt ons mee naar buiten, (de natuur in) met haar werk, op haar inspireerde instagram account én letterlijk tijdens haar workshops. Deze workshops staan nu natuurlijk even in de pauze stand. Maar de liefde voor de natuur om je heen blijft ze delen. Dat is voor mij -Claudi- een heel fijne en inspirerende stimulans. Dus we willen je graag voorstellen aan Rianne van der Kamp.

kleinbloemen

Kan je iets over de naam ‘Kleine dingen’ vertellen?
Jazeker wil ik daar wat meer over vertellen. Ik werk vanuit mijn tekenstudio in Drenthe. Hier stap ik zo de deur uit opzoek naar inspiratie en die vind ik buiten in de natuur. Ik kan me eindeloos verwonderen over de kleur van mos, de prachtige kleur van bloemen en veren en de bijzondere vormen van bladeren en takken. Die verwondering heb ik altijd al gehad. Ik heb veel verschillende stappen gezet en wegen ingeslagen in mijn opleiding en carrière. Mijn liefde voor beeld, teksten, handgemaakt en bovenal de natuur resulteerde in verschillende creatieve uitingen zoals grafiek en fotografie. Alles wat ik deed vatte ik samen onder de naam ‘Kleine dingen‘. De naam waar ik nu nog steeds onder werk en volledig past bij wat ik doe.

Rianne_portret1

Rianne_inspiratie1

Hoe kwam de stap naar illustrator?
Ik zag mijzelf niet als illustrator, ik deed vooral veel met fotografie. De tekeningen gebruikte ik als een soort voorstudie. Deze tekeningetjes werden later illustraties die ik verkocht als kaarten, waarin, zonder voorbedacht plan, vooral planten, bloemen en natuur de hoofdrol speelden. Uiteindelijk groeide dit uit tot een kaartencollectie die in verschillende winkels in Nederland te koop zijn en werk ik ook in opdracht aan illustraties en ontwerpen. Later pas ontdekte ik dat juist met illustraties op kaarten ik die inspiratie al overbracht. Mensen kunnen echt ontroerd raken door mijn illustraties, dat had ik nooit kunnen denken!

Met welk materiaal werk je graag?

Ik begon mijn serie kaarten met een monoprint experiment. Zelf werkte ik voor mijn academie tekeningetjes vooral met inkt en ecoline. Lekker snel en los, om zo mijn foto ideeën vast te leggen. Maar mijn allereerste illustratie (en nog steeds een van de hardlopende kaarten) is een monopint van schermbloemen en handgeschreven tekst in inkt. Deze printte ik voor mijzelf af als kaart en stuurde ik op voor verjaardagen en als felicitatiekaart. Al gauw kreeg ik de vraag of anderen de kaart konden kopen. Zo is het balletje gaan rollen. Later ben ik ook met gouache en aquarelverf gaan werken. Altijd in combinatie met oostindische inkt en kroontjespen. Werken met inkt vind ik prettig, het is strak, maar blijft grillig en soms onvoorspelbaar. Hierdoor kan een illustratie anders uitpakken dan je van te voren had gedacht en dat levert vaak ontzettend mooie experimenten op. Ik werk het liefst alleen maar analoog. Echt de kwast vasthouden en met echte materialen aan het werk geeft mij enorm veel energie. Ik probeer zo min mogelijk de computer te gebruiken in mijn werk.
Mijn tweede serie kaarten met dieren maakte ik in combinatie met fineliner en fotografie. Ik miste mijn ‘oude’ achtergrond en het op pad gaan met de camera en ben foto’s als collagevorm gaan gebruiken als achtergrond van mijn zwarte pentekeningen.

gum_rianne_haas

Tijdens de Corona crisis zijn er waarschijnlijk geen workshops en cursussen, maar kan je iets vertellen over je intentie met de workshops en je nieuwe plannen?
Wanneer ik een workshop of cursus geef gaat het mij om de hele ervaring. Illustreren is voor mij vooral goed leren kijken en bijzonderheden die opvallen in wat je dagelijks ziet proberen over te brengen op papier. Ik begin mijn workshops dan ook altijd met een wildplukwandeling. Vlak achter ons huis begint de hei en het bos. Een plek om ontzettend veel voorbeelden en inspiratie op te doen voor een illustratie. De wandeling is ook een moment om te vertragen en los te komen van je dagelijkse dingen. Een soort onderdompeling in een nieuwe wereld. Al tijdens de wandeling begint steeds meer op te vallen aan kleuren, vormen en structuren. Na terugkomst leggen we alle vondsten op tafel, altijd een klein feestje. Ik heb de workshop in elk seizoen gegeven en zelfs in januari vind je de mooiste bloemen en kleuren. Dingen waar je anders zo voorbij aan zijn gelopen! Het moeilijkste moment is een keuze maken in wat je wilt illustreren. Ik werk bewust niet met een standaard voorbeeld of met een stappenplan voor materiaal. Je maakt echt jouw illustratie passend bij hoe jij werkt. Ook de keuze die je maakt hoort hierbij. Wanneer je niet houd van priegelen, ga ik je ook niet ‘dwingen’ in het maken van gedetailleerde fijne pentekeningen, ook al werk ik zelf daar wel graag mee. Dan is kiezen voor kleuren, grote vormen fijner en dus ook een andere manier van opzetten van je illustratie en uitwerken fijner.

diy_pakket_a
Helaas gaat mijn manier van werken gaat niet samen met 1,5 meter afstand houden. Ook mijn studio is te klein om veilige afstand te houden. Maar ik kijk er naar uit mensen weer mee naar buiten te nemen en samen geïnspireerd te raken door de natuur. Ondertussen kunnen mensen wel aan de slag met mijn Veldgids of één van de natuur illustraties sets.

veldgids_a

Veldgids? Dat klinkt goed. Maar wat voor een boekje is het?
De Veldgids was eigenlijk ontstaan als idee om na de workshops of cursussen een kleine samenvatting mee te geven op papier van wat we hadden gedaan en geleerd. Gaandeweg kwam er steeds meer informatie bij en zaken die ik ook graag wilde delen dat het bijna een compleet boek aan het worden is. In de gids vertel ik meer over het wildplukken en waar op te letten, de materialen waarmee ik werk en de opbouw van een illustratie werk ik hierin uit. Ik leg verschillende materialen uit en deel mijn tips voor het maken van een illustratie. Ik zie het nu als een soort pocketboekje die je altijd bij je kan hebben als je op pad bent als naslagwerk. Kijk maar eens op mijn website, daar vind je veel meer informatie over het boekje.

gum_ingesprekmet_gumR

De gum van Rianne van der Kamp

Foto’s en illustraties: Rianne van der Kamp

Nog meer kleine dingen

Wil je Rianne blijven volgen? Goed idee!
instagram
website
webshop

Dit artikel bevat affiliate links

gaat dat horen: De Nederlandse Illustratie Podcast met Mark Janssen

sinterklaasliedjes_mark_janssen

Geef jezelf een fijn cadeau deze feestdagen en luister naar De Nederlandse Illustratie Podcast van Irene Cécile met Mark Janssen. En nee, daarin krijg je geen sinterklaasliedjes te horen zoals het heerlijke beeld op de homepagina misschien doet vermoeden maar wel een inspirerend en leerzaam interview met Mark Janssen. De maker van het boek ‘Sinterklaasliedjes’. Mark vertelt in deze podcast over de stappen in zijn carrière, de financiën, hoe hij een verandering in manier van werken in gang zette, zijn plannen, ideeën, masterclasses en het boek ‘Sinterklaasliedjes’. Echt luisteren! En ondertussen naar de prachtige prenten in ‘Sinterklaasliedjes’ kijken …

sinterklaasliedjes_mark_janssen2

de illustraties en beelden voor dit artikel zijn van en door Mark Janssen, meer werk van Mark is te zien op zijn website en instagram account.

In onze kalender vind je meer informatie over de masterclasses door Mark. Op de shop site van Mark Janssen vind je onder het kopje masterclasses alle details.

duik in melancholie met deze animatie

The School of Life schrijft het volgende over melancholie: “Met alle moeilijkheden waar iedereen in het leven mee te maken krijgt, hebben we er niets aan om alleen maar te zoeken naar hoop en vrolijkheid. We moeten ook een vorm vinden voor ons ongeluk. En als er betere en slechtere vormen van lijden zijn, dan is melancholie wel de optimale emotie om de catastrofes van het leven mee tegemoet te treden ‘. Lastig om die trieste gevoelens toe te laten, zelfs te accepteren. Maar door de prachtige, rake animaties die ‘The School of Life’ met ons deelt durf ik er wel in te duiken. Zoals deze.
school-of-life2

We lieten al eerder een animatie zien gemaakt die we vonden dankzij The School of Life. Ook gemaakt door Hannah Jacobs en Lara Lee. Alle complimenten voor dit dus. Maar waardoor de animaties ons zo betoveren is het ritme en de stem van de vertelster.

beeld op onze homepage: Lara Lee | Hannah Jacobs

Manon Garritsen: ‘Find your artistic voice’, het juiste boek op de juiste tijd.

Find your artistic voice, van Lisa Congdon is al een tijdje uit: in de zomer van 2019 is het boek gepubliceerd. Ik -Claudi- heb het boek al een tijd. Het duurde een nogal lang voordat ik het boek gelezen had. Nog langer deed ik er over om een artikel voor de Gumclub te schrijven. Ondertussen hebben ook veel Gumclubbers het boek gelezen, er over nagedacht en er iets over te vertellen. En kreeg de Gumclub veel verschillende reacties. Zo schreef Manon Garritsen ons wat het boek voor haar betekent. Manon Garritsen is een illustrator die we al een tijdje volgen op de Gumclub. In februari zat Manon’s illustratie bij onze top drie van de Gumclub challenge en volgen we haar instagram account vol mooie patronen, grafische illustraties en bijzondere kleuren.

manon_bootjes

cadeautje
Het boek was een soort cadeautje aan mezelf. Ik had het boek al meerdere malen in mijn winkelmandje, maar in de Corona-tijd gaf het argument ‘het steunen van goede boekhandels’ me het laatste zetje. Buiten het feit dat Lisa Congdon me op vele vlakken inspireert als kunstenaar en persoon (ik heb zelfs als een groupie haar winkel in Portland bezocht), sprak de titel van het boek me erg aan.

Ik ben onbewust in het ‘illustratie-vak’ gerold. Eigenlijk diep van binnen vind ik dat ik me geen illustrator of kunstenaar mag noemen. Ik houd van tekenen en met simpele beelden een verhaal vertellen, maar ik heb geen specifieke opleiding en ben niet elke dag aan het tekenen en schilderen. Toch vóel dat dit wél is wat ik wil en wat ik zou ‘moeten’ doen. Het boek van Lisa stelde me enerzijds gerust; het is okay om nog niet te weten wat je ‘voice’ is. Tegelijkertijd inspireerde het boek me aan de slag te gaan.
Het duidelijker worden van je ‘voice’ is een kwestie van doen en zo dicht mogelijk bij jezelf blijven. Zolang je met je hart werkt, zal je werk automatisch herkenbaar zijn als jóuw werk. In het laatste hoofdstuk van dit boek, geeft Lisa heldere handvatten die je helpen bij de ontdekkingstocht naar je ‘artistic voice’. Veel tips waren niet nieuw, maar om het nog eens duidelijk uit de mond van Lisa Congdon te horen, spoorde me aan om meteen stappen te zetten.
manon_print

op weg
Sinds het lezen van het boek heb ik een nieuwe werkplek buitenshuis, heb ik een coach gevraagd om regelmatig mijn werk door te spreken, observeer ik mijn omgeving meer bewust, maak meer kleine schetsjes en heb zelfs een droom opdracht voor een boekomslag afgeslagen. Deze opdracht heb ik niet aangenomen omdat het onderwerp me niet aansprak.

Bij boeken is het vaak: het juiste boek op het juiste moment. En dat was bij ‘Find your artistic voice’ zeker zo. Ik ben weer op weg.

Meer Manon Garritsen en Lisa Congdon

Manon Garritsen
website
instagram
shop

Lisa Congdon
website
instagram
boek

foto’s en illustraties: Manon Garritsen.

Waar mijn vrienden wonen

Afgelopen maand maart verscheen bij Tiptoe Print het uit het Portugees vertaalde prentenboek ‘Waar mijn vrienden wonen’. Het grappige is dat ik dit boek al in het Portugees had, omdat de illustraties van Violeta Lópiz zo waanzinnig mooi zijn. Het maakte me niet eens zoveel uit dat ik het niet kon lezen. Nu het vertaald is, is dat dus alleen maar mooi meegenomen!

Niet veel woorden
Huizen, bomen en mensen vormen het intrigerende decor waarbinnen het verhaal zich afspeelt.
Een jongetje van een jaar of 7 neemt je mee op pad langs de adressen van zijn vrienden. Hij vertelt je waar ze allemaal wonen (vandaar de titel!). Het leven in een drukke stad wordt door die kinderlijk manier van zien een stuk eenvoudiger. Er zijn niet veel woorden nodig. Zo vertelt hij:

‘Elke dag kom ik thuis van school
met Ana Lucia van om de hoek’

Twee bladzijde later wordt toegelicht:

Van om de hoek is geen achternaam
maar de plek waar ze woont.’

De keuze van weinig woorden is dus heel bewust. Juist daardoor kom je dichter bij de belevingswereld van het jongetje te staan. Zo zie je de wereld door zijn ogen, de ogen van een kind.

Huizen, bomen en mensen
Niet veel woorden dus, maar visueel valt er deste meer te beleven.
Bij het tekenen van de huizen heeft Violeta Lópiz zichtbaar veel plezier gehad in het experimenteren met het laag over laag aanbrengen van stift, en dat is inspirerend en soort van meditatief om te naar te kijken.

De vaak met zwart potlood getekende bomen hebben veel karakter. Prachtig te zien hoe de wind door de bomen waait.

De keuze voor stift zorgt bij de kleine tekeningen van mensjes voor een beperking, maar in beperking schuilt zich de meester.

De mensen zijn ogenschijnlijk simpel getekend. De keuze voor stift zorgt bij de kleine tekeningen van mensjes voor een beperking, maar in beperking schuilt zich de meester. De mensen zijn allemaal zo verschillend in hun handelingen en kleding dat er van alles te beleven valt.

De keuze van het matte zware papier door Tiptoe Print is oh zo fijn. Dat maakt het stift en potloodgebruik heel geloofwaardig. Je krijgt bijna zin om zelf je stiften te pakken en hier en daar stiekem op de zelfde voet iets verder in te kleuren (maar niet doen natuurlijk!)

Eenvoud
Alles is met veel aandacht en zorgvuldigheid getekend, en de witruimtes en wittinten zijn een verrijking. Niet voor niets werd illustrator Violeta Lópiz (Ibiza, 1980) meermaals bekroond en ontving voor de illustraties van “Waar mijn vrienden wonen” de Ilustrarte Grand Prix in 2016.

Conclusie
Dit boek zou ik vanwege de illustraties zelfs in het Portugees aanraden, maar nu het toch vertaald is… zou ik ‘m gewoon bestellen bij Tiptoe Print.

Auteur Cláudio Thebas / Illustrator Violeta Lópiz
/‘Waar mijn vrienden wonen’/ vertaling Annelies Beck / Tiptoe Print
/ 30 p. / €18,50 / ISBN 9789463880534

Dit artikel bevat affiliatie links.

De Sketchbook Revival 2020 komt eraan!

Wil je een creatieve boost krijgen tijdens je ‘corona-thuisperiode’. Of wil je al een tijdje je schetsboek nieuw leven in blazen, meld je dan aan voor de Sketchbook Rivival!

Voor de derde keer achtereen organiseert Karen Abend dit – gratis – meerdaagse online workshopevenement. De workshops worden gegeven door creatieven uit de hele wereld met uiteenlopende achtergronden, zoals illustratoren, kunstenaars, ontwerpers, architecten, kunstzinnig therapeuten. Marenthe van the Art Beat Club doet ook mee als een van de docenten. Haar workshop heet “Fire up your art journal”.

De Sketchbook Revival start op 23 maart. Als je je aanmeld krijg je alvast wat voorbereidingsopdrachten. Ook kun je je dan aanmelden voor de Sketchbook Revival Facebook Group.

Wanneer
De workshops worden gegeven van 23 maart 2020 en loopt tot en met 3 april 2020.
Alle workshopsessies blijven tot 26 april beschikbaar.

Aanmelden
Je kunt je aanmelden via de website van Karen Abend.

Meer inspirerende workshops en initiatieven tijdens deze ‘corona lock down’ kun je hier vinden.

BINNEN – een selectie uit de inspirerende initiatieven voor de komende drie weken

Lieve Gumclubbers

We kunnen niet onder woorden brengen hoe verdrietig, wreed, verwarrend en beangstigend deze corona crisis is. We hopen van harte dat jullie het goed maken en dat het lukt om deze ‘thuis’-periode positief te blijven, plannen te maken, creatief en nieuwsgierig te blijven. We zien dat er veel inspirerende, mooie, leerzame initiatieven zijn voor creatieve ondernemers en de thuiszittende kinderen. Die willen we graag met jullie delen. En alle andere tips die we tegenkomen en waarvan wij denken: dit is wat voor de Gumclub.

leren
Jullie hebben vast wel eens gehoord van de online cursussen van Lilla Rogers. Lilla Rogers is niet alleen een grappig, creatief persoon, een agent met jaloersmakend goede illustratoren in haar team maar ook een fantastische zakenvrouw. En weet je wat nou zo geweldig is? Lilla Rogers heeft een online cursus voor creatieve ondernemers opgezet: MBA (Money Bad Ass) en deze -omdat het zulke onzeker tijden zijn – biedt ze nu gratis aan. De cursus is ‘self-paced-: dus er is geen ‘gezamenlijke’ online klas of contactmogelijkheden, maar ik ga het zelf zeker uitproberen. Je kunt je inschrijven via deze link.

Carson Ellis heeft ook een club opgericht: de ‘Quaratine Art Club’. ze probeert iedere weekdag een creatieve opdracht te plaatsen, soms met instructies of een lesje of iets heel anders! Gebruik de hashtag #quarantinartclub en de hashtag van de oefening zodat iedereen in de club je werk kan zien en volgen.

zien
Deze inspirerende video waarin we Beatrice Alemanga aan het werk zien, met lekker Frans deuntje

unsplash
foto via unsplash
Misschien heb je deze lijst met musea al voorbij zien komen?
Hoe fijn om toch even binnen in het Rijks of Musée D’Orsay te zijn. Nu misschien ‘virtueel’ maar dan kan je strak misschien nog meer genieten van al het moois als de deuren weer open gaan.

De komende dagen leest Oliver Jeffers een eigen boek voor via Instagram live. Hij leest zijn boeken voor en vertelt iets over het maak proces. Ik hield al zo van deze man vanwege zijn toffe werk … Vandaag (dinsdag!) ‘Lost and Found

doen
riso
illustratie: Aafke Mertens

Aafke Mertens (curly sketches) zit boordenvol talent en goede ideeën. Ze roept iedereen op om samen een ‘community zine’ te maken: een zine met jullie input. Dit kan van alles zijn: tekeningen, verhalen een foto. Iedere week -van de komende drie ‘indoors’ weken- zal Aafke een nieuw zine Risoprinten. Wil je meedoen? Superleuk! Kijk op het RisoPop account voor meer informatie.

Fijne aquarelpenselen vinden op Youtube

Featured Video Play Icon

Ik vind het niet altijd makkelijk om de juiste penselen te kiezen. Er zijn zoveel soorten, merken, maten en materialen. En goede penselen hebben nou niet echt experimenteerprijzen. Zelf was ik laatst op zoek naar goede synthetische aquarelpenselen. Ik had al een goede ervaring met enkele Princeton Heritage penselen maar ik wilde graag nog een paar andere soorten uitproberen.

Op Youtube vond ik een heel informatief filmpje op het Youtube-kanaal van Denise Soden. Dit filmpje wil ik daarom graag met jullie delen. Aan de hand van haar demonstraties kun je heel goed zien welk type penselen goed bij jouw schildertechnieken en stijl passen. Verder vind ik het prettig dat ze op een eerlijke wijze laat zien welke voor- en nadelen bepaalde penselen hebben.

Meer informatie
In Nederland kun je een groot aantal penselen van Princeton kopen bij Splendith.

Heb je tips voor andere (synthetische) penselen of andere informatieve Youtube filmpjes, we horen het graag!

Voor wie illustreer je?

Aletta Jacobs door Esther Mols

Ik ben een kind van de jaren 70, ik ben 49. Dit jaar word ik 50. Daar heb ik behoorlijk veel moeite mee. Ik zou willen dat ik heel cool kon zeggen dat het me niets uitmaakt, maar dat is niet zo. Ik vind het niet bij me passen. Ik voel me jonger. Begin 40 vind ik leuk. Ik heb mijn dochter, die ik kreeg op mijn 41e, heel lang wijsgemaakt dat ik 42 was. Dat geloofde ze best lang.

Als je in een illustratiebubbel zit zoals ik, zie je een hoop werk van collega’s langskomen. Veel van dat werk is heel erg hip en cool. Al zijn dat waarschijnlijk 2 woorden die helemaal niet meer hip en cool zijn. Veel illustraties door en over jonge vrouwen in allerlei vormen, maten en kleuren. Modern feminisme en body positivity zijn veel voorkomende thema’s. Omgeven door veel planten en wilde dieren (dit laatste is me nooit helemaal duidelijk waarom). Deze lijst met eigentijdse vrouwelijke illustratoren illustreert goed wat ik bedoel. Al mis ik wel het prachtige werk van Bodil Jane in dit overzicht.

Ik ben dol op dit soort illustraties maar ik werd er ook behoorlijk onrustig van. Ik maak namelijk iets heel anders. Ik heb een tijdje gedacht dat ik dit ook maar eens moest gaan proberen. Dat ik de boot zou missen als ik deze trend niet zou volgen.

Feminisme
Ik ging ook proberen jonge zelfbewuste feministische vrouwen te tekenen. Het zag er niet uit. Ik ben een feminist, vanzelfsprekend. Als kind droeg ik een tijdje een groot houten vrouwenteken aan een leren touwtje om mijn nek, van mijn moeder gekregen, een heuse jaren 70 feminist. Toen ik een tiener was vond ik het allemaal nogal gênant en voor zover ik me herinner was het in de jaren 90 geen issue meer. Waar het op neer kwam, ik was geen strijdlustige jonge feministe en waarom zou ik ze dan tekenen?
(de tekst gaat verder onder de illustratie)

Aletta Jacobs

Een zelfbewuste feministische vrouw uit de vorige eeuw lukt wel

Planten
Ik ging planten tekenen. Die zag ik ook overal. En ik hou ervan, in de tuin dan. Ik heb er geen in huis. Toen ik een tiener was woonde mijn vader in een soort jungle. Hij was gek op planten en overal in huis was het groen en stonden stekjes in jampotjes te wachten om verpot te worden. Ik vond dat altijd een verschrikkelijke stoffige en rommelige bedoening. Het waren de jaren 80. Ik hield van zwart met chroom en airbrush posters van Gerry the Cat. Ik had dus helemaal niets met huiskamerplanten en dat is eigenlijk altijd zo gebleven. Wat ik dus op papier bracht voelde heel nep.

Trends
Misschien moest ik maar gewoon accepteren dat ik geen 29 meer was. En misschien moest ik maar niet zo proberen achter trends aan te hobbelen die niet bij me passen. Eenhoorns en lama’s heb ik ook geprobeerd, dat was evenmin een succes.
(de tekst gaat verder onder de illustratie)

Maira Kalman

Kaartje sturen
Afgelopen zomer liet ik kaarten drukken met een paar van mijn favoriete illustraties van dat moment, voornamelijk portretten en wat losse dingetjes. Ik verzamelde een lijst tijdschriften die ik leuk vond en waarvan ik dacht dat mijn werk erin zou passen. Vervolgens ging ik op zoek naar de naam van de art-director van het betreffende blad. Die kreeg een kaartje. Ik verstuurde 25 kaarten en binnen een maand had ik twee ontzettend leuke opdrachten van twee verschillende tijdschriften voor vrouwen van 40+. ? De beeldredacteuren van beide tijdschriften waren van mijn leeftijd, misschien zelfs ietsiepietsie ouder, en mijn werk sprak schijnbaar aan.

De moraal van dit verhaal?
Maak werk over onderwerpen die bij je passen. Dan is het authentiek en wordt het vanzelf herkend door de juiste mensen. Dat betekent niet dat ik binnenkort alleen nog maar artikelen over steunkousen kan illustreren. Gelukkig zijn vrouwen van 50 vandaag de dag bij lange na niet zo oud als vroeger. Maar volg geen trend alleen maar omdat het een trend is. Dat is de moraal van dit verhaal.

Zoals mijn held Andy J. zo mooi zegt:

Take what you got
and bring it to the people who want it

—–
tekst en illustraties: Esther Mols. Je kunt Esther ook volgen op Instagram. Lees hier de andere columns.

Gespot: Originele geboortekaartjes

studiopie-geboortekaartje-marieke-middendorp

geboortekaartje-de-blauwe-beer-anja-mulder

Lisa-Christieans-geboortekaartje

Al een aantal jaar ontwerp ik geboortekaartjes in opdracht. Maar ik ben zeker niet de enige. Wie op internet kijkt, ziet enorm veel aanbieders. Toch hoeft dat niet te betekenen dat er geen werk meer voor jou is. Want met ontwerpen die origineel en eigen zijn of door maatwerk te bieden, kun jij je als illustrator onderscheiden. En kun je je klant blij maken met een uniek en persoonlijk geboortekaartje.

  1. De geboortekaarten van Marieke Middendorp van Studiopie herken je gelijk. Ze zijn kleurrijk, fris en met een goede dosis humor. Bijzonder zijn haar ontwerpen waarbij ze de naam van het kindje combineert met dieren, bloemen en planten en andere seizoenselementen. Dit idee is zo origineel en in de smaak gevallen, dat het inmiddels (helaas) flink wordt gekopieerd door andere ontwerpers. Maar met haar eigen, unieke stijl, zal zij zich toch altijd blijven onderscheiden.
  2. Anja Mulder van De Blauwe Beer maakt prachtige, serene geboortekaartjes met inkttekeningen van bloemen en dieren. Voor elke klant maakt ze een persoonlijk ontwerp. Ze passen heel mooi in de huidige botanische trend, maar haar handschrift en eigen stijl maakt ze uniek. Prachtig zijn ook haar ontwerpen voor naamstempels. Deze kun je natuurlijk ook van je eigen naam laten maken (tip!).
  3. De ontwerpen van Lisa Christiaens vielen mij gelijk op door de speelse, grafische look en het mooie kleurgebruik. Ze doen mij soms denken aan de ‘knipsel’-schilderijen die Henri Matisse maakte aan het eind van zijn leven. Bij elk ontwerp maakt Lisa een geanimeerde versie van het geboortekaartje die je op sociale media kunt plaatsen. Deze zijn ook een lust voor het oog.

Foto- en afbeelding credits: Marieke Middendorp, Anja Mulder en Lisa Christiaens