Tag: illustratoren

verbeter je schildertechniek bij de Wackers Academie

cursus2

Een beetje onnozel had ik – Claudi – me ingeschreven voor een cursus ‘Schildertechnieken verbeteren‘ op de Wackers academie. Ik dacht: dan ga ik ook eens serieus aan de slag met aquarel en gouache. Groot was mijn schrik toen ik op les één erachter kwam dat er met Olieverf gewerkt werd. Dat leek me iets serieuzer dan mijn bedoeling. Het was wel heel gezellig, daar in het grote schildersatelier op de Wackers Academie. En Arnout Killian bleek een erg goede leraar die iedereen persoonlijk begeleidt. Dus voor de tweede les had ik ook voor een setje olieverf en een paar penselen bij me. Helaas heb ik maar een half jaar de lessen van Arnout Killian kunnen volgen. De maandagavond bleek in ons huishouden heel onhandig voor een cursus. Daarom heb ik Mieke Plaschek gevraagd jullie iets meer te vertellen over deze cursus. Want Mieke is een heel fijne klasgenoot, iemand die mij voortdurend kan inspireren met haar kennis over de actuele kunst en bovenal de meest prachtige dingen maakt.

mieke_muurschildering

Mieke wat fijn dat je ons wat meer wil vertellen over de cursussen die je volgde op de Wackersacademie. Volgens mij heb je al heel wat lessen gevolgd, klopt dat?

Ik ben zo’n vijftien jaar geleden met schilderen begonnen. Ik had een vriend die een groot atelier op zijn zolder had en die daagde me uit om gewoon te gaan beginnen. Meteen op hele grote doeken, abstract, want tekenen was niet mijn sterkste kant, en met heel veel kleur. Mark Rothkootje spelen noemde ik het en ik werd meteen verliefd op het materiaal en wat je allemaal met verf kan doen. Kleuren mengen en mooie kleurcombinaties maken vond ik het leukste om te doen. Toen ik me verder wilde ontwikkelen ben ik op zoek gegaan naar een goede cursus en kwam bij de Wackers Academie terecht. Een hele degelijke opleiding die je het echte tekenen en schilderen leert. Ik kom daar inmiddels al zo’n tien jaar en doe steeds verschillende cursussen die een half jaar duren (een avond in de week), modeltekenen en schilderen, basis tekenen (heel nuttig), portret en nu dan schildertechnieken verbeteren bij Arnout Killian. Het fijne van deze cursus is, dat je naar eigen foto’s schildert. Je neemt een aantal foto’s mee en samen kies je er een uit. Zo heb ik al een drukke straat in Hong Kong geschilderd, een foto van mezelf als driejarig meisje, landschappen en nu een zwembad in Zuid-Frankrijk dat mij direct deed denken aan het beroemde schilderij van David Hockney. Ik heb voor de foto de jongens in scene gezet zodat het nog meer op Hockney’s beeld ging lijken en ook mijn schilderstijl aan hem aangepast. Hockney is een van mijn grote voorbeelden, al vanaf mijn 16e had ik posters van zijn werk. Zijn kleuren en ook zijn thema’s spreken me bijzonder aan. Erik Mattijssen is een Nederlandse schilder die ik echt geweldig vind, ook weer heel veel kleur en fijne thema’s. Ik heb laatst een muurschildering gemaakt naar zijn onderwerpen.

mieke_hochney1

mieke_hockney2
Jij volgt dus al 10 jaar verschillende teken- en schildercursussen! Kan Arnout je dan nog wel iets leren?

Arnout Killian geeft hele fijne feedback waar ik echt iets aan heb. Hij is zelf een geweldig schilder. Al spreken niet al zijn werken mij aan, hij is wel een enorme vakman. Meer durven en grotere contrasten zijn mijn uitdagingen. Als hij zegt dat het iets donkerder moet, doe ik het een heel klein beetje donkerder, maar hij pakt het meteen rigoureus aan, en dat werkt echt. De hele les door krijg je tips en hij schroomt ook niet om je kwast over te nemen en het voor te doen.

Ik zou in de toekomst nog wel een aquarelcursus willen doen, want dat werkt echt in alles tegenovergesteld aan olieverf en dat maakt het knap lastig. En ik heb nu ineens een bloemenbui, dus ik wil meer bloemen gaan tekenen en schilderen.

Welke materialen heb je nodig voor deze cursus en welke andere materialen werk jij graag mee?
Ik ben begonnen met acrylverf maar nu werk ik voornamelijk met olieverf van Rembrandt en, als mijn beurs het toelaat, Oud Holland. Het pigment van Oud Holland is nog sterker en geeft de mooiste kleuren. Het fijne van olieverf is, dat je zo lekker lang kan doorwerken omdat het langzaam droogt.

mieke_potlood

Ik probeer iedere dag te tekenen of te schilderen. Ik kreeg voor mijn verjaardag zo’n mooie houten kist met kleurpotloden (Derwent Coloursoft) en daar werk ik nu ook heel veel mee, soms in combinatie met de aquarelpotloden Derwent Inktense en met fineliners. Heerlijk om aan de keukentafel mooie plaatjes te maken> Daarvoor doe ik vaak ideeën op van Gabby Malpas.

Wil je Mieke volgen? Goed idee! Meer werk kun je zien op Pinterest en op instagram zie je Mieke’s werk en inspiratie.

alle foto’s en beelden zijn van Mieke Plaschek

Dit artikel bevat affiliate links.

In gesprek met: Aad Goudappel

aad_opwarming2

Begin augustus bezocht ik – Claudi – Wenen voor de eerste keer, maar veel tijd om de stad goed te leren kennen had ik niet. Nicht schlimm! Vier hete zomerse dagen zat ik met 17 andere tekenaars in de grote en lichte studio van Atelier Olschinsky voor een masterclass illustreren. Ik kon meedoen met de masterclass: start to publish – start to finish door Chris en SooJin Buzelli, maar ik had ook kunnen kiezen voor een masterclass van Yuko Shimizu of Mark Burckhardt. Ongelooflijk aanbod, toch?

Ook dit jaar is er weer een aantrekkelijk programma: bijvoorbeeld de masterclass ‘Immaculate Conception’ gegeven door Aad Goudappel. Aad staat bekend om zijn sterke en strakke illustraties waarbij hij een complex idee in één beeld kan vangen. En zijn fijne humor.

aad_masterclass
Tijd om Aad te vragen over zijn werk, achtergrond en zijn verhalen over Wenen.

Graag wil ik je voorstellen aan de lezers van de Gumclub. Daarom een paar vragen over jouw achtergrond en illustratie carrière.

Heb je -illustratie- gestudeerd en zo ja, waar? 
Ik heb illustratie gestudeerd aan de Willem de Kooning in Rotterdam, tijdens mijn studie een uitwisseling gedaan naar Camberwell College of Art in London en na mijn afstuderen nog een maand of 8 lessen gevolgd aan de Art Institute of Boston.

Hoe verging het je in de eerste jaren als illustrator?

Het derde jaar van de academie was stagejaar. Aangezien er weinig stageplekken voor illustratoren zijn, was het in plaats daarvan de bedoeling dat je met jouw werk het land in ging om feedback te krijgen uit het veld. Ik was daar veel te onzeker voor. Ik vond ook mijn werk nog lang niet goed genoeg dus regelde ik wel een stageplek. Helaas moest ik van de academie toch het land in. Het was voldoende als ik langs vijf of zes mensen zou gaan. Alle moed bij elkaar geschraapt hebbende ben ik het land in getrokken. Gelukkig waren art directors enthousiast over mijn werk en van de zes die ik bezocht hebben vijf mij opdrachten verstrekt. Daarmee startte ik mijn freelance illustrator studio. Nu ben ik in mijn 22ste jaar.

aad_uil

aad_autisme

Kan je iets meer vertellen over je werk: wat voor een soort opdrachten doe je, wie zijn je opdrachtgevers? 

Toen ik startte schilderde ik nog alles. Gaande weg is dat eerst ‘tradigital’ geworden en uiteindelijk is vector werk boven komen drijven als de manier van werken waarin ik mijn ideeën het best tot hun recht kan laten komen en waarbij ik zelf het meest tevreden kan zijn van het eindresultaat. Mijn werk kenmerkt zich over het algemeen door het gebruik van grote egaal gekleurde vlakken, sterk grafisch. Het merendeel van wat ik doe is conceptueel van aard. Meestal wordt ik gevraagd een beeld te maken bij teksten over thema’s die zich moeilijk in beeld laten vangen. Beelden die snel communiceren maar waarbij, als je iets langer kijkt, meer achter blijkt te zitten dan je in eerste instantie vermoedt. Zo wil ik proberen de kijker te raken: dan wel emotioneel dan wel rationeel, te verleiden, om zelf na te denken over een thema, een artikel te lezen, een product te kopen. Alhoewel de meeste opdrachten dus conceptueel van aard zijn zijn mijn opdrachten en opdrachtgevers heel divers, van kranten naar universiteiten, van tijdschriften naar communicatiebureau’s en van overheden naar bedrijven.

Aad_health

Hoe begin je aan een nieuwe opdracht?  

Met een kopje koffie en het lezen van de tekst. Tijdens het lezen maak ik wat krabbels in de kantlijn. Op zich heb ik dan in mijn hoofd wie de opdrachtgever is, met wie hij communiceert. Wat het communicatie doel is en wat de juiste toon is ontwikkeld zich gaande weg. Na de eerste krabbels probeer ik helder te krijgen wat nou de essentie is van wat ik wil vertellen in beeld. Dat mondt uit in een aantal potloodschetsen die ik de opdrachtgever voorleg. Na goedkeuring van één daarvan voer ik die verder uit. Het werkproces vind deels in de computer plaats en deels met potlood, het eindproduct is altijd een vector illustratie

Heb je een truc als je geen goed idee vindt?

Nee geen truc helaas. Hard werken is de oplossing 😉 In dat harde werken zitten natuurlijk wel verschillende benaderingen van idee creatie, van beeldtaal, van visuele oplossingen.

Je werkt veel internationaal: zijn er verschillen in art direction? 
Er zijn verschillen in art direction maar die zijn naar mijn idee meer persoonsgebonden verschillen dan geografisch. Ook de aard van een opdracht neemt een andere aanpak van art direction mee. Ik weet niet of het aan mijn stijl of aan mijn manier van schetsen ligt, maar over het algemeen is de art directie, los van de keuze voor de illustrator, beperkt tot de keuze van een schets. Zelden moet ik een tweede ronde schetsen leveren of revisies uitvoeren.

aad_schets1a

aad_schets1

aad_schets2

Het lijkt me voor de lezers van de Gumclub heel waardevol om meer te weten over de masterclasses in Wenen. En over de cursus die jij zult geven. Daarom nog een paar vragen hierover. Kan je iets meer vertellen over jouw komende masterclass?

De Masterclass gaat over conceptuele illustratie. Onder andere naar aanleiding van opdrachten zullen het hele proces van idee creatie en idee ontwikkeling onder de loep nemen. Afhankelijk van waar deelnemers individueel tegen aan lopen zullen we op die plekken proberen stappen te nemen. Het proces zullen we bespreken. We bespreken de eerste schetsen, soms individueel soms als groep. Daarna bespreken we natuurlijk ook de uitgewerkte illustraties. En er komen ook zaken aan bod als: ‘hoe ga je om met een Art Director? hoe beteugel of bevrijdt je je innerlijke Art Director?
We gaan hard werken, veel plezier maken en iedere deelnemer een stap laten nemen en of voorzien van meer gereedschappen om zich in de beroepspraktijk staande te houden.

Is er nog wel eens contact met (oud) cursisten of heb je ergens een ‘stap’ ontwikkeling gezien na je cursus? 
Zeker, ik moedig ook aan dat we in contact blijven, dat er altijd aangeklopt kan worden. Ook deelnemers onderling vormen nu nog een globaal clubje dat nog veel onderling uitwisselt.

aad_white-lies

En dan: heb je een tip voor (beginnende) illustratoren?

De meest afgezaagde tip van alle tippen: teken! Wat er ook gebeurd: blijf tekenen!

Welke illustratoren vind jij inspirerend, raad je aan om werk van te bekijken? 

Kijk alles. Alles? Ja Alles. The annuals van bijvoorbeeld de Society of Illustrators, American Illustration, 3×3, Communication Arts en Spectrum zijn fijne verzamelingen. Er zijn zoveel verschillende stijlen, technieken, vertelvormen, toepassingsmogelijkheden. Misschien zie je wegen die je wilt bewandelen, misschien maken bepaalde illustraties je woedend omdat je het niet goed genoeg vindt of omdat jij het nog niet zo goed kunt. Maar bekijk alles, het voedt jouw liefde voor het vak, toont je dat je niet de enige mafkees bent!

OVER DE MASTERCLASSES

Je kan je voor deze masterclasses nog inschrijven:
Immaculate Conception – Aad Goudappel
Vector Characters – Jonathan Ball
Atelier Olschinsky – all info

Wil je Aad blijven volgen? Goed idee!
instagram
zijn website

alle illustraties: Aad Goudappel
foto: Verena Weiss – Atelier Olschinsky, class, Chris Buzelli – 2018

Esther Mols: ‘procrastination’ een mooi woord, maar ik heb er wel last van.

procastination-2

procastination-2

Eén van mijn favoriete engelse woorden is ‘procrastination’. Ik vind het zo mooi klinken, al struikel ik meestal over de tweede r. Het betekent uitstelgedrag. Lang niet zo poetisch, maar ik ken het maar al te goed. Mijn hele school en studie carrière had ik er last van. Ik begon altijd pas met leren als ik echt niets anders meer kon verzinnen. Maar ook vandaag de dag gaat het helaas niet echt anders.

Het is zondagochtend en ben vast van plan om iets geweldigs moois te gaan maken. Ik weet nog niet precies wat, maar de inspiratie komt vanzelf als ik eenmaal aan de slag ga. Iedereen in huis slaapt nog en ik heb het rijk alleen voor een paar uurtjes.

Ik leg alles klaar. Maak koffie. Zet fijne muziek op. Doe nog even een wasje in de machine. Ruim gelijk even de afwasmachine uit. Ga naar Pinterest voor wat inspiratie. Kom via een link terecht op het Instagram profiel van een hele coole illustrator die ik helemaal niet kende. Ga naar haar website en zie dat ze ook een blog heeft. Ik lees wat stukjes. Echt interessant. Ik ontdek dat ze een paar prachtige boeken heeft geïllustreerd. Ik doe de boeken in het winkelmandje van de webshop van mijn favoriete lokale boekhandel. Zie dat de mensen die dezelfde boeken kochten, ook interesse hadden in andere toffe boeken. Ik bekijk die boeken gelijk maar even nu ik toch hier ben. Ze zijn inderdaad echt de moeite waard. Ik doe ze ook in mijn mandje. Ik klik op het winkelmandje om te betalen en zie tot mijn schrik dat ik €183,50 moet afrekenen. Dan delete ik alles en klik de website weg.

Ik bedenk me dat ik wel echt wat nieuwe fineliners nodig heb. En nieuwe schetsboeken. Ik ga nog snel even naar die fijne online kunstenaarsbenodigdheden winkel. Ooooo, ze hebben gouache in de aanbieding. Daar wil ik eigenlijk al zo lang iets mee. Ik heb alleen een paar uitgedroogde tubetjes. Daar kan ik natuurlijk nooit iets moois mee maken. Ik selecteer een aantal basiskleuren. En een paar hele mooie extra kleuren. Heb je eigenlijk speciale kwasten nodig en dat het daarom tot nu geen succes was? Nog een heel handig boek erbij over de basics van gouache. Als ik iets doe, dan doe ik het goed. Klaar. Als ik wil afrekenen zie ik ook hier tot mijn schrik een enorm bedrag. Dat moet toch even wachten tot die klant betaald heeft. Klik. Site weg.

Ik hoor geluid op de trap, kind nummer één komt naar beneden. En ineens is de vrije ochtend voorbij. En niets op papier.

Dat ik het leren van mijn Franse woordjes uitstelde toen ik nog op de middelbare school zat, okay, maar tekenen? Waar ik zo dol op ben. Ik snap er niets van.

Kennen jullie dat? Tips iemand?

illustratie: Esther Mols
Esther Mols kun je volgen op instagram, haar website én ze is gastcolumnist voor de Gumclub, dus ook bij ons!

How to be an illustrator – Darrel Rees

how_to_be_voorkant2

Als illustrator gun ik mezelf af en toe een mooi geïllustreerd boek. En sommige boeken zijn niet alleen mooi en inspirerend maar ook waardevol om verder te komen met je werk. Zo’n boek is voor mij: ‘How to be an illustrator‘ van Darrel Rees. Gewoon echt een helder en praktisch boek waarin veel van mijn vragen beantwoord worden. Een boek voor iemand die begint aan een carrière of die net bezig.
how_to_be_spread1
Where does simply drawing end and becoming an illustrator begin?

Deze vraag staat in de introductie van het boek ‘How to be an illustrator’ en wordt in hapklare brokken uitgelegd. Wat was ik blij met dit boek en de overzichtelijke stappen om tot een antwoord van deze vraag te komen. Want als je begint als illustrator komt er nogal wat op je af: hoe bouw je een goed portfolio op? Hoe breng je jouw werk onder de aandacht? Wat verwacht een opdrachtgever als hij vraagt om ‘schetsen’ …?

Natuurlijk, je moet het nog wel zelf gaan doen. Jij moet in die illustratievijver springen. Na die sprong begint het echte werk pas en moet je gaan zwemmen. Dan is het toch heel fijn als iemand je af en toe de goede kant op stuurt. Of beter nog, ook in het water duikt en een stukje met je mee zwemt. Zoiets doet Darrel Rees met dit boek.

De onderwerpen die in het boek aan bod komen zijn verdeeld in de volgende hoofdstukken:

starten
portfolio samenstellen
acquisitie
je eerste opdracht
vergoeding en facturen
zelf promotie
samenwerken
agentschappen

how_to_be_spread2

Praktisch en overzichtelijk. En dat is het boek ook echt. Ieder hoofdstuk is weer in verschillende heldere, korte onderdelen verdeeld, boordevol goede tips en advies. Maar het is niet alleen een ‘zakelijk’ boek. Rees heeft zowel als art director als illustrator gewerkt en schrijft eerlijk over zijn eigen twijfels, ideeën en dingen die achteraf niet zo handig waren.

Art directors are at the top of the food chain

Interviews

In ieder hoofdstuk staan verschillende interviews: met illustratoren, art directors of andere opdrachtgevers. Rees stelt de vragen die ook regelmatig door mijn hoofd gaan. Zo vraagt hij aan Simon Esterson -de oprichter van Esterson Associates – de vraag wanneer hij kiest voor illustratie in plaats van bijvoorbeeld fotografie. Esterson antwoordt: “When it’s a complex idea that needs a simple explanation. When you’ve already got too many photographs, when the article makes you laugh. When you’ve just seen a great piece of work and think. I must get that illustrator to do something ….” Zo’n antwoord, daar kan ik wat mee.
Heel fijn vind ik de interviews met de verschillende illustratoren: door de voorbeelden van hun werk en de antwoorden krijg je een bepaald beeld van de verschillende persoonlijkheden. De interviews staan verder ook vol met adviezen of mogelijkheden om stappen te maken in je carrière. Ook momenten van herkenning. Zo zegt Aude van Ryn bijvoorbeeld “The most daunting aspect was to find myself doing work with no one around who could give me an opinion – no tutors, no students … I hadn’t realized that being an illustrator could be such a lonely job”.

How to … zijn een illustrator, kan dat ook?

Het boek is in Engeland uitgeven en er staan interviews in met illustratoren van over de hele wereld. Toch stuit je soms op dingen die in Nederland niet echt gangbaar zijn. Zoals een ‘fysiek’ portfolio achterlaten bij een uitgever bijvoorbeeld. Ik ben nog geen – Nederlandse – illustrator tegengekomen die dit gedaan heeft. Ik hoorde wel ooit van een Duitse illustrator dat hij afspraken had gemaakt bij verschillende opdrachtgevers voor een bespreking of ‘portfolio drop off’… in Duitsland. Maar behalve dit soort kleine details biedt het boek ook voor de -beginnende- Nederlandse illustrator meer dan genoeg bruikbare informatie en inspiratie.

How to be an Illustrator, Darrel Rees
uitgever Laurence King

dit artikel bevat een affiliate link

‘De omgekeerde wereld’ van ATAK – Boekpresentatie


‘In deze wereld kan alles’ of ‘dit is de omgekeerde wereld’, hoor ik mijn dochter en haar vriendinnen vaak zeggen tijdens het spelen. Een wereld met onbegrensde mogelijkheden, waar niks klopt en alles absurd is: kinderen zijn er dol op. Maar wij ook. We zijn daarom erg benieuwd naar het boek ‘De omgekeerde wereld’ van de Berlijnse illustrator Hans-Georg Baber (ook bekend als ATAK).

‘De omgekeerde wereld’ is een prentenboek zonder tekst en het vijfde prentenboek dat door Boycott uitgeverij is uitgegeven. In zijn prachtige kleurige maar ook wat rauwe stijl, heeft ATAK bizarre, surrealistische scenes geschilderd waar honden stokken naar hun baasjes gooien en treinen door de lucht vliegen. Het boek staat vol sprookjes die niet kloppen, vreemde natuurverschijnselen en absurde rolomkeringen. Het boek is prachtige gedrukt en is geschikt voor jong en oud.


Op donderdag 28 maart vindt bij BOYCOTT Books de boekpresentatie plaats. ATAK presenteert zijn boek en er is een tentoonstelling van de originele werken.

Programma:
19:00 uur Start presentatie
20:30 uur Boek ondertekening & borrel

Op 29 maart is er tevens een boekpresentatie en expositie in Brussel bij Grafik I Arts – books – crafts.

Kijk voor meer informatie in onze kalender of:
Facebook evenement van Boycott
Website en shop BOYCOTT BOOKS

illustraties: Hans-Georg Baber /ATAK
Foto: BOYCOTT BOOKS

illustratiewedstrijd van Uitgeverij Lemniscaat: picture this!

logo_picture_this

Banner-nieuw-picture_this_wedstrijd

Picture This!-illustratiewedstrijd

Uitgeverij Lemniscaat organiseert samen met uitgevers en kunstinstellingen in Engeland, Frankrijk, Duitsland en Zuid-Afrika de jaarlijkse internationale illustratiewedstrijd ‘Picture This!’. Een wedstrijd gericht op het maken van prentenboeken voor jonge kinderen. Doel van de wedstrijd is nieuw talent ontdekken en hen een podium bieden.

Meedoen?

Wil je meedoen? Stuur dan drie van je beste – en nieuwe- illustraties die samen een verhaal vertellen in. Dit kan naar deze website: De uiterste inleverdatum is 15 mei 2019. Uit ieder deelnemend land worden drie winnaars geselecteerd door een vakjury – de uitslag wordt in juni bekendgemaakt. Het winnende werk wordt opgenomen in een catalogus en onderdeel van een reizende expositie. Illustratoren van wie al eerder een prentenboek verscheen bij een uitgeverij kunnen niet aan de wedstrijd deelnemen.

Eerdere winnaars van de ‘Picture this!’-illustratiewedstrijd zijn onder anderen Freya Hartas, Daphne Louter en Marieke Nelissen, van wie werk bij Lemniscaat verscheen.

Meer informatie vind je op deze website wipbic.com.

illustratie: Piet Grobler

Gespot: gumliefde

gummen_pinogay
1.erase_gespot_gumclub

2.pin
3_pinoGay

Het zal wel duidelijk zijn dat wij van de Gumclub van gummen houden. Een gum op je tekentafel betekent: je mag fouten maken, je kan de verkeerde lijnen en vlekken weghalen en een nieuwe tekening maken. Je hoeft geen nieuw papier pakken of ‘canvas’ te openen. Sterker nog, de sporen van je weggehaalde lijn zullen er vast nog zijn en deze heb je waarschijnlijk nodig om tot je eindresultaat te komen. Maar vooral: gummen zijn -meestal- heel mooie hebbedingen. Daarom in deze ‘gespot’ een ode aan de gum.

  1. Erase it – digitale print van Diane Faye. Een vrolijke print van een schilderij vol energie met een gum in de hoofdrol. Het is duidelijk dat dit stevig model zich niet zomaar laat wegjagen en het is ook niet makkelijk deze over het hoofd te zien. Diane Faye lijkt ook te willen zeggen: fouten maken mag. Te koop via de Etsyshop van Fay and Co.
  2. Oops – emaille pin van Megan McNulty. Het lijkt net alsof je een klein lachje erbij hoort als je deze pin ziet, toch? Op de foto is het lastig te zien dat de pin een prachtig rose ‘glim’ heeft. Een juweel van een gum dus. Voor op die vlek op je lievelingsjurk of gewoon op die beetje saaie trui. Te koop via de Etsyshop van Megan. Kijk ook eens op de website of het instagram account van Megan McNulty. Voor meer werk waar je vrolijk van wordt.
  3. Porseleinen gummen van Pino Gay – Zucht, de porseleinen kunstwerken van Pino Gay vangen de schoonheid van een gum zo goed: ze zijn eigenlijk nog mooier dan mijn ‘lievelingsgum’. Ik kijk heel graag naar de foto’s van Pino Gay van al haar werk op haar fijne instagram account, maar wil liever nog een van haar gummen in mijn hand houden. Ze zijn te koop via haar website.

In gesprek met Claudi Kessels

feather_flying_featured

Hoe is het om voor een buitenlands illustatie-agentschap te werken? Voor ervaringsverhalen hoeven we gelukkig niet ver te zoeken. Want sinds een jaar werkt onze eigen Claudi voor het New Yorkse illustratoren agentschap Lindgren & Smit. Een goede aanleiding om haar eens flink uit te horen.

Foto Claudi Kessels Gumclub

Claudi Kessels illustratie

Jullie kennen Claudi’s illustraties vast wel van tijdschriften, zoals de Opzij en de Margriet of anders wel van Instagram, waar ze haar werk meerdere keren per week toont. Claudi heeft een prachtige lichte en kleurrijke stijl. Wat haar werk zo bijzonder en eigen maakt zijn de gefotografeerde elementen die ze combineert met inktlijnen en verf. Bloemen worden weelderige kapsels, een waterijsje het lijf van een pinguin en een roze wolk een prachtig zwierende rok. Voor ons normale objecten transformeren zo tot iets geheel anders. Dit maakt haar werk niet alleen een feest om naar te kijken, maar Claudi maakt je daardoor extra bewust van de bijzondere vormen in ons dagelijks leven.
Wij begrijpen daarom heel goed waarom haar werk in Amerika is opgevallen en zijn heel benieuwd naar haar ervaringen.

Kun je ons iets vertellen over de samenwerking met Lindgren & Smith en wat dit betekent voor je werk?
Lindgren & Smit is een agentschap met ongeveer 25 illustratoren. Patricia Lindgren en Piper Smith werken al meer dan 30 jaar samen. Ze hebben een enorm netwerk en een ontzettend veel ervaring. Zo kunnen ze allerlei deuren voor je openen, waarvan je niet eens wist dat ze bestonden.
Daarnaast zijn ze ontzettend goed in de communicatie. Ze communiceren kort en vriendelijk met mogelijke opdrachtgevers. Ze kunnen bijvoorbeeld op een uiterst respectvolle wijze vertellen dat het aangeboden bedrag ‘niet voldoet aan de verwachtingen’. Ik heb een paar mailtjes van ze bewaard vanwege die duidelijke, positieve formulering.

Mijn agent neemt mij heel veel papierwerk uit handen. Jij tekent, zij mailen :-). En weet je wat ik ook zo leuk vind: voor iedere opdracht krijg ik een ‘jobsheet’. Daar staat alle relevante informatie over de illustratie bij elkaar. Als ik een jobsheet via Patricia binnenkrijg staat er een tekening van een worm met een hoed op, bij Piper een lachende ezel.
Ik hoor ook wel eens hele andere verhalen over het werken met een agent. Dat bijvoorbeeld al het werk naar die ene ontzettend bekende illustrator gaat of dat je onbetaald aan pitches mee moet doen.
Van verschillende artdirectors en illustratoren heb ik gehoord dat het voor redactioneel werk niet nodig is om je bij een agentschap aan te sluiten. Voor mij geldt dat niet. Ik vind dat ik voldoende en gevarieerd werk krijg via het agentschap.

wallflower_web

Hoe is het zo gekomen dat je voor Lindgren & Smit bent gaan werken?
Ik ontving een kort vrolijk mailtje van Patricia Lindgren met de vraag of ik wilde overwegen om me bij hun aan te sluiten. Ze stelde voor dat ik hun website en de andere illustratoren zou bekijken en dat ze dan een week later zou bellen.
Die vrijheid en rust waardeerde ik. Omdat ik veel voor tijdschriften werk, zit ik vaak in een ‘haast-modus’. Natuurlijk heb ik wel gelijk na het lezen van deze mail hun website bekeken. Ik zag dat het een relatief klein agentschap is wat mij een fijne samenstelling leek. De illustratoren maken allemaal heel verschillend werk. Er zijn ook illustratoren bij die ik enorm bewonder, zoals Martin Haake of Cannaday Chapman.
Patricia lindgren vertelde me tijdens het telefoon gesprek over hun bureau, haar liefde voor illustratie (haar vader was illustrator), wonen en werken in New York. Sinds maart 2018 ben ik ingeschreven bij Lindgren & Smith en in april aangekondigd als nieuwe illustrator.

Wat voor soort opdrachten doe je voor heb?
De eerste opdracht die ik mocht doen was de cover van het uitgaansblad in Aspen. Deze opdrachtgever wist precies wat ze wilde dus er was niet veel creatieve vrijheid, maar dat vond ik op dat moment zelf wel veilig. Nu komen de opdrachten regelmatig binnen. Ik maak bijvoorbeeld maandelijks een illustratie voor ‘Experience Life’. Voedselrecensent Dara Moskowitz schrijft daarin boeiende stukken over de eetcultuur. Zo heb ik een illustratie gemaakt voor een artikel over exotische diersoorten die soms een ware plaag worden omdat ze bijvoorbeeld geen natuurlijke vijanden hebben. De adembenemend mooie duivelsvis dreigt bijvoorbeeld de Caribische Zee leeg te vreten. Een mogelijke oplossing daarvoor zou kunnen zijn om te zorgen dat de duivelsvis een delicatesse wordt.
De maand daarna kon ik dankzij Dara in ‘de wereld van de zaden’ duiken. Of beter gezegd: in het goed bewaren van oorspronkelijke zaden. Voor veel inheemse volken en tradities is het namelijk belangrijk om het goede gewas (zoals mais) in de juiste omstandigheden te laten groeien.
Maar de Amerikaanse tijdschriftenmarkt biedt meer verrassingen. Zo mag ik nu al voor de tweede keer een illustratie maken voor het blad ‘Angels on Earth’. Een tijdschrift over engelen!
Claudi Kessels

Werkte je daarvoor voor een Nederlands agentschap? Wat vind jij de voor- en nadelen van het werken voor een Amerikaans agentschap?
Ik heb nooit voor een Nederlands agentschap gewerkt, dus ik kan helaas niks over de verschillen vertellen. De voordelen die ik tot nu toe ervaar zijn de aanzienlijk hogere budgetten voor illustraties. Ook lijkt er echt geen discussie te bestaan over hergebruik van de illustratie. Dertig dagen na publicatie mag je met de illustratie doen wat jij wilt. Sterker nog, een tijdschrift heeft ooit een bestaande illustratie van mij geplaatst en hiervoor een vergoeding betaald. In hun ‘artists colofon’ hebben ze vervolgens de link naar mijn webshop gegeven waar prints met deze illustratie te koop zijn.
Wat ik ook heel prettig vind, is dat de mailtjes zo positief zijn: ‘Bedankt dat je met ons samen wil werken’.
Een nadeel is dat het lijkt of Amerikanen nooit vakantie hebben en ik altijd. Dat is soms wat onhandig bij het maken van afspraken over de inleverdatum. En ik krijg, vanwege het tijdverschil, vaak laat in de avond een nieuwe opdracht binnen. Soms moet je snel reageren, anders zoeken ze iemand anders.

experience_life_tvdinners_lr_claudikessels

creed1

Verschilt de Amerikaanse markt en het type opdrachten veel van de Nederlandse?
Nee, niet echt. Ik zie wel vaak bij succesvolle Amerikaanse illustratoren dat tekenvaardigheid belangrijk is. Mijn illustraties zijn ook behoorlijk sober in vergelijking met dat van veel Amerikaanse illustratoren. Maar ik heb nog maar net een tipje van de enorme Amerikaanse illustratiemarkt ontdekt, dus misschien klopt het helemaal niet wat ik zeg.

Voor buitenlandse agentschappen moet je vaak een bepaald jaarbedrag betalen. Waarvoor gebruiken agentschappen dit bedrag en kun je dit met je werk makkelijk terugverdienen?
Iedere illustrator bij Lindgren & Smit betaalt jaarlijks een vast bedrag voor promotie, de website en dergelijke. Daar moest ik wel even over nadenken want in Nederland waren de vergoedingen voor een redactionele illustratie inmiddels schrikbarend laag geworden. Over de investering heb ik mij achteraf geen zorgen hoeven te maken. Amerikaanse opdrachtgevers betalen heel goed. Gemiddeld 3 tot 4 keer zo veel als mijn Nederlandse opdrachtgevers.
De afspraak is dat alle opdrachten uit de Verenigde Staten via Lindgren & Smit gaan, ook als de opdrachtgever eerst mij benaderd. Verder vragen ze een hele gangbare commissie per afgeleverde illustratie.
Tijdens een masterclass illustratie in Wenen, heb ik een Amerikaanse artdirector ontmoet waarvoor ik af en toe heel gaaf werk mag doen. Ik stuur haar aanvragen ook door naar Lindgren and Smith, zij handelen factureringen af en ik sta over deze opdrachten minder commissie af omdat ze het zo goed vinden dat ik mee had gedaan aan die masterclass.

Lindgren & Smit

Als je als illustrator voor een agentschap wilt werken, hoe kun je dat dan het beste aanpakken?
Deze vraag heb ik gesteld aan Patricia. Ze vertelt dat het belangrijk is om als eerste te zoeken naar een agentschap wat goed past bij je stijl. Als je er een paar hebt gevonden, kijk dan goed naar hun ‘submission requirements’. Zelf vindt ze het meest prettig een e-mail te ontvangen waaruit duidelijk blijkt dat de illustrator weet wie ze is en dat de e-mail naast links naar de website en sociale media ook een goed voorbeeld van het werk bevat. Ze krijgt namelijk wel vijf of meer verzoeken per dag, dus het is heel vervelend om op een link te klikken zonder vooraf te weten of het werk ze aanspreekt. Ze vinden het zelf erg belangrijk om iedere e-mail te beantwoorden, maar groep-e-mails verzonden aan meerdere agentschappen beantwoorden ze niet.
De meeste illustrators waarmee ze werken zijn aangedragen door mensen die ze kennen, maar ze houden altijd hun ogen open voor fris nieuw talent.

Tot slot: Wat is je favoriete gum?
Ik heb niet echt één favoriete gum: sterker nog ik heb een soort kijkkast met een hele verzameling. Maar de blauw – roze gum is mijn favoriet. Niet om mee te gummen hoor: vreselijk ding. Maar ik geloofde vroeger echt dat het blauwe gedeelte inkt kon uit gummen … en ik vind het nog steeds zo’n beloftevol ding. De gele is mijn favoriete gebruiksgum: heel zacht. Bijna een kleedgum. Die doen het misschien nog beter en preciezer maar ik vind ze een beetje vies. Er staat ook een gummetje dat van mijn dochter is geweest op de foto: het koekje. Deze gummetjes verzamel ik niet hoor maar ik heb er een paar geadopteerd. Alle gummen uit mijn verzameling gebruik ik trouwens gewoon en mijn kinderen ook zie ik wel eens.

Favouriete gum Claudi Kessels
 
Foto’s en illustraties: Claudi Kessels, printscreen van website Lindgren & Smit

Shop the story
NOG MEER CLAUDI
Wil je Claudi blijven volgen? Goed idee!
Instagram
Website
Shop
portfolio bij Lindgren & Smith
Dit artikel bevat affiliate links

Gumclub challenge van februari: thuis

Preview Chantal Peeters gumclub challenge februari thuis



Wat een bijzondere februari hebben we gehad. Niet alleen omdat de lente drie weken eerder begon dan we gewend zijn, maar ook het thema voor de challenge ‘Thuis’ bleek echt een inspirerend thema te zijn. We hopen dat jullie ook zo van elkaars werk hebben kunnen (mee)genieten via #gumclubchallenge. We zagen mooie, warme, huiselijke kleurenpaletten, maar ook fijne aandachtsvolte lijntekeningen waren er, en leuke abstracte composities. Wij hadden in elk geval heel veel favorieten, waarvan we er hier 3 hele mooie laten zien.

  1. Deze illustratie van Chantal Peeters was unaniem eigenlijk wel een grote favoriet! Inhoudelijk een mooi beeld: lekker binnenzijn met een dekentje en warme thee, terwijl het buiten een regenachtige nacht is. Maar ook heel mooi uitgevoerd. Warme, huiselijke kleuren. Aandacht voor details zoals de leuke vlechten in het haar, de gebreide deken, de verschillende planten. Mooi contrast in materiaalgebruik. Kortom een rijke illustratie om echt lekker in weg te kunnen kruipen. Op haar instagram account @peeterschantal zie je hoe Chantal veel uitprobeert: materialen, contrasten, kleurgebruik. Een losse en tegelijk aandachtsvolle stijl. Heel mooi.
  2. Deze illustratie van Nina de Laat was al aan het begin van de februari challenge gepost, en dit mooie meditatieve beeld, geschilderd op hout liet niet meer los. Ook het instagram account van Nina @nina.laat is een plek om even alle zorgen aan de kant te zetten en tot rust te komen, een fijne afwisselende feed. Thuiskomen dus. Nina heeft ook een website.
  3. Last but zeker niet Least! Juist op het eind van de challenge werden we ook nog heel erg verrast door dit supermooie huiselijke beeld van Astrid Sam aka Typical Sam. Ze heeft, zo schrijft ze, expres voor een beperkt kleurenpalet gekozen, en dat heeft echt iets moois opgeleverd vinden we. Niet alleen de kleur, ook de humor en warmte van het tafereel met de kat op de kop, en de sloffen aan. Absoluut zeer huiselijk en erg goed gedaan.

En ja, we zeiden het al, het was supermoeilijk kiezen dit keer. Omdat we het niet laten kunnen dan toch nog een paar eervolle vermeldingen! Zo vonden we weer(!) het beeld van mme_ziba erg mooi, en overdonderde Maria Klaassen ons met maarliefst twee hele fijne Thuis-beelden (en mooi ook om te lezen wat voor haar als thuis voelt, zij kan het weten want ze is immers 22 keer verhuisd!) en ook komen we heel graag een keertje op de thee in het superfijne boomhuisje van Petra Bloemsma (en nemen onze tekenspullen mee)!

Dankjulliewel allemaal voor de inspirerende inzendingen.

En dan nu, de challenge voor MAART: Lenteslinger. De lente is al behoorlijk voelbaar geweest de afgelopen tijd. Alles begint weer te groeien en te kwetteren. Dat vieren we met een mooie lenteslinger. Wissel mooie bloemen af met vogels of konijntjes… of speel gewoon met mooie abstracte vormen in fijne lentekleuren. En tot slot: maak een foto van je slinger! We nodigen je uit om af te stappen van het platte A4tje, en de schaar er in te zetten!

Als je meedoet met onze challenge voeg dan de hashtags #gumclubchallenge en #lenteslinger toe aan je beeld. Op 1 april laten wij dan onze drie favoriete inzendingen zien. Hier op Instagram, op onze site en op onze facebook pagina.

TOT GUMS!

Houtsnedes in prentenboeken: expositie & workshops in Villa Verbeelding

De houtsnede is één van de oudste grafische technieken en wordt nog steeds door illustratoren en kunstenaars gebruikt. Vanaf begin februari tot 8 juni 2019 wordt er tijdens de tentoonstelling ‘Uit het goede hout. De houtsnede in prentenboeken’ in Villa Verbeelding in het Belgische Hasselt extra aandacht besteed aan het gebruik van deze oude druktechniek in prentenboeken.

Er is een expositie van het werk van Merlijne Marell, Luk Duflou, Isabelle Vandenabeele en Vanessa Verstappen. Bijzonder is dat je niet alleen hun werken kan bekijken, maar ook hun schetsen, proefdrukken, werkmaterialen en andere interessante voorwerpen. In een filmpje wordt getoond hoe een houtsnede wordt gemaakt. Om zelf meer te leren over deze techniek, zijn er bij de deelnemende illustratoren ook workshops te volgen.

Op zaterdag 11 mei is er een workshop Merlijne Marell. Merlijne maakt in haar werk veel gebruik van druktechnieken. Ze schreeft en illustreerde het prachtige boek ‘Schobbejacques en de 7 geiten’, dat in 2016 een Vlag en Wimpel kreeg. In haar workshop ga je, na een introductie over haar manier van werken met houtsnede, zelf aan de slag in het atelier. Voor deze workshop moet je je vooraf aanmelden.

Tevens zijn er ook speciaal voor kinderen workshops georganiseerd. Op 6 maart kunnen jongeren van 10 – 16 jaar bijvoorbeeld houtstempels maken met Vanessa Verstappen. Voor kinderen van 6-12 jaar leest Merlijne Marell op 17 april voor uit haar boek Schobbejacques en de 7 geiten en gaan ze daarna zelf aan de slag met groentestempels en drukinkt. Voor deze beide workshops moet je je vooraf aanmelden.

Kijk voor alle workshops voor volwassenen en kinderen op de website van Villa Verbeelding.

Illustratie: Merlijne Marell

Dit artikel bevat een affiliatie link.