Tag: illustratoren

Houtsnedes in prentenboeken: expositie & workshops in Villa Verbeelding

De houtsnede is één van de oudste grafische technieken en wordt nog steeds door illustratoren en kunstenaars gebruikt. Vanaf begin februari tot 8 juni 2019 wordt er tijdens de tentoonstelling ‘Uit het goede hout. De houtsnede in prentenboeken’ in Villa Verbeelding in het Belgische Hasselt extra aandacht besteed aan het gebruik van deze oude druktechniek in prentenboeken.

Er is een expositie van het werk van Merlijne Marell, Luk Duflou, Isabelle Vandenabeele en Vanessa Verstappen. Bijzonder is dat je niet alleen hun werken kan bekijken, maar ook hun schetsen, proefdrukken, werkmaterialen en andere interessante voorwerpen. In een filmpje wordt getoond hoe een houtsnede wordt gemaakt. Om zelf meer te leren over deze techniek, zijn er bij de deelnemende illustratoren ook workshops te volgen.

Op zaterdag 11 mei is er een workshop Merlijne Marell. Merlijne maakt in haar werk veel gebruik van druktechnieken. Ze schreeft en illustreerde het prachtige boek ‘Schobbejacques en de 7 geiten’, dat in 2016 een Vlag en Wimpel kreeg. In haar workshop ga je, na een introductie over haar manier van werken met houtsnede, zelf aan de slag in het atelier. Voor deze workshop moet je je vooraf aanmelden.

Tevens zijn er ook speciaal voor kinderen workshops georganiseerd. Op 6 maart kunnen jongeren van 10 – 16 jaar bijvoorbeeld houtstempels maken met Vanessa Verstappen. Voor kinderen van 6-12 jaar leest Merlijne Marell op 17 april voor uit haar boek Schobbejacques en de 7 geiten en gaan ze daarna zelf aan de slag met groentestempels en drukinkt. Voor deze beide workshops moet je je vooraf aanmelden.

Kijk voor alle workshops voor volwassenen en kinderen op de website van Villa Verbeelding.

Illustratie: Merlijne Marell

Dit artikel bevat een affiliatie link.

Loish geeft les in Amsterdam en Sevilla

loish_featured

showcase3_image

Hoe laat je social media voor je werken? – Amsterdam

Ken je het werk van Loish al? Ongelooflijk goed toch? En het leuke is: ze geeft binnenkort les in Amsterdam en Sevilla. In Amsterdam kan je een workshop ‘Hoe laat je social media voor je werken’ van Lois van Baarle volgen. Loish werkt als concept artist en karakterontwerper en heeft haar carrière via social media opgebouwd. Op Instagram heeft ze inmiddels meer dan een miljoen volgers.

Vanuit deze ervaring deelt Van Baarle haar kennis en helt ze jou stappen te maken in je social media wereld.

De workshop wordt georganiseerd in samenwerking met de BNO. In de beschrijving op de website van de BNO staat dat de workshop bedoeld is voor:

• Zelfstandige creatieve ondernemers en kleine bedrijven in de creatieve sector;
• Mensen met weinig sociale media ervaring, maar die er meer over willen leren;
• Mensen die ervaren zijn met sociale media maar die graag hun strategie willen aanscherpen;
• Studenten die graag aan de slag willen als creatief ondernemer en alvast een strategie willen ontwikkelen;

Kortom: iedereen in de creatieve sector die het interessant vindt om sociale media in te zetten als bron van inkomsten! Daar zou ik nog aan willen toevoegen: iedereen die het interessant vindt om van zo’n succesvolle en bijzondere creatieve ondernemer iets te leren.

inschrijven kan via deze link
DATA
22 mrt. 2019
09:30 – 17:00

Amsterdam
WG Plein

Hier vind je het instagram account Loish.

TweeBeeldenNaastElkaar_loish

TweeBeeldenNaastElkaar__portret_loish

Loish in La Galeria Roja – Sevilla

Het is de moeite waard om de kalender van Galeria Roja in de gaten te houden: zoveel talentvolle illustratoren en kunstenaars van over de hele wereld geven hier workshops en masterclasses. Eind maart (30 en 31 maart) staat er ook een workshop van Loish gepland. Als je meer wil weten over de inhoud, prijs en niveau van de workshops word je gevraagd een mail te sturen. Spannend!

DATA
30 -31 mrt. 2019

Sevilla
Peral Street 10


Je kunt ook Loish bij je thuis of op je werkplek bewonderen. Er zijn prachtige prints te koop via bijvoorbeeld INPRNT of Society6

Alle beelden en foto zijn door Loish – Lois van Baarle

vier de liefde

gespot_1valentijn_dancing_cat>

gespot_2_valentijn_ontbijt
gespot_3valentijn_lock

Valentijnsdag: een commerciële draak of een feest van de liefde? We weten het ook niet zo goed hoor, bij de Gumclub, maar we vinden het wel een fijn idee om iemand waarvan je houdt in het zonnetje te zetten of wat extra aandacht te geven. Dat hoeft natuurlijk niet op 14 februari. Daarom drie lieve mooie geïllustreerde producten die warmte en aandacht uitstralen. Voor altijd of soms of op de dag van de liefde.

  1. Een vrolijkmakend cadeau voor die lieve vriend(in)? Misschien dit shirt: yin & yang in een spontaan knus hoopje. Heb je een groot kattenhart? Kijk dan eens verder in de shop van the dancing cat: ik -Claudi- ben niet eens een Echte Kattenliefhebber maar mijn hart maakte ook een sprongetje bij het ziens van al dit moois. Het shirt heet ‘over pile’ en vind je op deze link.
  2. Een met zorg bereid ontbijt, wat een mooie start van de dag en gebaar van liefde. Deze print van Milou Trouwborst viert de start van de dag en een intiem moment op een schitterende manier. Deze artprint is te koop in verschillende formaten via Tictail. Meer werk van Milou Trouwborst zien? Dat kan op haar website of instagram.
  3. Liefde tussen een onverwachts stel? Best goed idee toch? Want misschien vind je die echte liefde daar waar je het niet verwacht. Marianne Lock van Mary and the Locks bracht al een paar onverwachte stellen bij elkaar. Vinden we leuk! Meer mooi werk van Marianne Locke is te zien op haar website en instagram

GUMCLUB CHALLENGE van januari: IJSPRET

sabeth elberse ijspret gumclubchallenge preview



Worden we vandaag ineens weer getrakteerd op een mooie laag sneeuw, hoe toepasselijk! De Gumclub Instagram Challenge die we voor de maand januari stelden was: ijspret. Via #gumclubchallenge hebben we echt ontzettend genoten van jullie inzendingen. Zo veel! En wat zaten er mooie, leuke beelden tussen. Het was echt serieus moeilijk kiezen. Er waren veel schaatsbeelden bij, van pinguïns, tot mooie foto-bewerkingen, en ijsbeertjes op het ijs. Allemaal even leuk. We hebben toch een selectie gemaakt, van 3 illustraties die naar ons idee hartverwarmend zijn! Brrrrr, dat kunnen we goed gebruiken vandaag.

  1. Nog nooit aan gedacht om warme chocola met gember te drinken! Maar na het zien van dit geïllustreerde recept van Sabeth Elberse gaan we het zeker proberen. We vinden het beeld krachtig in z’n grafische eenvoud en helder kleurgebruik. Een originele insteek bij het thema ‘ijspret’. En pret om te maken heeft Sabeth vast gehad, want ze ging nog een stap verder en maakte er een mooi patroon van, inclusief tafelkleed. Kijk maar eens op haar instagramaccount. Superleuk!
  2. Wat een heerlijk liefdevol beeld deze sneeuwpop met vogeltjes van Bouwine Pool. Bouwine heeft zichzelf een uitdaging gesteld om maar 1 kleur te gebruiken (een mooie ijsblauw), en dus alleen maar in licht en donker te werken. Op het instagramaccount van Bouwine vind je prachtige, wonderlijke lijntekeningen en meer, die zij als vrij werk maakt. Eigenlijk is ze namelijk een animator. Onlangs werd haar animatie ‘Bei mir bist du schön’ genomineerd voor de jaarlijkse Shortcutz awards.
  3. Er waren zoals gezegd erg veel mooie schaatsbeelden! Deze viel ons op door de rust en eenvoud. Je voelt bijna hoe het is, om zo over het ijs te zoeven, alleen, samen met een vogel op je hoofd… de stilte van het ijs met af en toe een kraakje onder je voeten. Knap hoe Madame Ziba met zo weinig elementen zoveel kan vertellen. Kijk zeker op haar instagram account, want haar werk is altijd sprookjesachtig mooi

Dankjulliewel allemaal voor de inspirerende inzendingen!

En dan nu, de challenge voor FEBRUARI. Wat betekent ‘Thuis’ voor jou? Wat is echt huiselijk en knus? Is er iemand die binnenkort gaat verhuizen en een mooie gelukswens van jou mag krijgen? ‘Home sweet home’. Hoe zien de huizen in jouw stad of dorp er uit? Hoe woon jij? Wat is je droomhuis? Huisjes zijn zooo leuk om te tekenen! Met mooie arceringen, lijnen, gekleurde vlakken… je kunt er vanalles op uitproberen.

Als je meedoet met onze challenge voeg dan de hashtags #gumclubchallenge en #thuis toe aan je beeld. Op 1 maart laten wij dan onze drie favoriete inzendingen zien. Hier op Instagram, op onze site en op onze facebook pagina.

TOT GUMS!

Aangeboren talent of hard werken?

picasso_esther_mols

Kennen jullie de ‘10.000-uur-regel’? Deze regel komt uit een onderzoek van de Zweedse psycholoog Anders Ericsson en komt er op neer dat als je iets maar vaak genoeg doet, als je maar lang genoeg oefent, dat je er vanzelf goed in wordt. Hij gelooft niet in talent. Inmiddels is deze regel alweer onderuit gehaald door andere wetenschappers maar ik denk dat er toch wel iets voor te zeggen is. Als je leuk tekent of iets anders doet wat niet iedereen kan, krijg je wel eens te horen dat je een talent heb. Natuurlijk is dat aardig, maar ik vind het altijd een wat gekke uitspraak. Het voelt een beetje alsof je geluk hebt, alsof het je is komen aanwaaien. Nu is dat meestal niet het geval en kunnen mensen iets goed omdat ze er een heleboel tijd in gestopt hebben. Veel bloed, zweet en tranen. Alleen zie je daar meestal niets van omdat we dat niet zo graag tonen. Dat delen we niet op social media. Enkel het eindresultaat.

Over Picasso, geld en tekenuren
Er gaat een mooi verhaal over Picasso, er bestaan verschillende variaties, maar het komt hier op neer:

Op een dag was Pablo Picasso in het park aan het schetsen toen er een vrouw naar hem toekwam. Ze stond erop dat hij haar portret zou schilderen. Picasso ging akkoord en nadat hij haar een tijdje bestudeerd had, maakte hij met een enkele potloodstreep een portret van haar. Hij gaf haar het kunstwerk en de dame zei: “Helemaal perfect! U hebt het voor elkaar gekregen om mij in een enkele lijn vast te leggen. Dank u wel. Hoeveel krijgt u van me?”.
“10.000 dollar” antwoorde Picasso.
„Wat?” zei de dame „Hoe kunt u zoveel geld vragen voor een tekening die u in een paar seconden heeft gemaakt!?”
Picasso antwoorde: „Mevouw, deze tekening kostte me mijn hele leven!”.
picasso_esther_mols

Picasso had zijn levenslange ervaring, zijn 10.000 uur, nodig gehad om dit te kunnen. Al wil ik hier niet mee zeggen dat Picasso geen talent had! Hij was waarschijnlijk een van de meest talentvolle kunstenaars die we ooit gekend hebben, maar daarnaast heeft hij 100 miljoen uur getekend en geschilderd om te komen tot waar hij was.

Hoeveel uren staan er op mijn teller?
Ik heb jaren niet getekend maar sinds een paar jaar teken ik bijna elke dag, soms wel een paar uur, meestal in de avonduren als andere mensen televisie kijken. Ik kom makkelijk aan mijn 10.000 uur. Als ik diezelfde uren had besteed aan het leren van een vreemde taal, aan piano spelen of sporten, had ik die dingen waarschijnlijk stukken beter gekund dan nu het geval is. In het laatste geval had ik er ook nog eens geweldig uitgezien.Maar daar ligt mijn hart niet, dus had ik het nooit volgehouden. Van tekenen word ik gelukkig. Ik zie duidelijk groei als ik mijn werk van nu vergelijk met een aantal jaar geleden. Dus misschien is het niet zozeer aangeboren talent alswel aangeboren liefde voor iets. Daardoor stop je er makkelijk een heleboel tijd in zodat je op een gegeven moment automatisch een bepaald niveau bereikt waar mensen van onder de indruk zijn. Hoe denken jullie daarover? Schrijf je acties aan hallo@gumclub.nl

Gastcurator Tim Beijer stelt ons voor aan Max Guther

Max-Guther
Een bijzonder talent: Max Guther

In eerste instantie had ik voor mijn eerste bijdrage aan de Gumclub iets willen zeggen over het prachtige boek ‘Wals met Bashir’ van Ari Folman & David Polonsky, maar dat werd volledig weggeduwd toen ik tijdens het ‘doorbladeren’ van de New Yorker van afgelopen week het prachtige werk zag van de jonge Duitse illustrator Max Guther.

Max-Guther

Open Spaces, Max Guther

De beelden van Max Guther roepen associaties op met het werk van Edward Hopper waarbij een onwerkelijke desolate sfeer gecreëerd wordt door een combinatie van licht, kleur en locatie.
Zowel binnen het werk van Hopper als Guther hebben mensen onderling geen oogcontact met elkaar maar roept de scene een enorme spanning op.

Max Guther’s werk is een combinatie van Photoshop, 3D maar ook echte fotografie. Bijzonder is dat de mensen binnen het werk van Guther onderling geen contact hebben, maar juist zij bewerkte fotobeelden zijn in een architectonisch gecreëerde werkelijkheid.

Wil je Max Guther blijven volgen?
website
instagram
of kijk eens naar de website van de New Yorker.

tekst van Tim Beijer, beeld van Max Guther

liefde voor papier door BNO IMG LAB – Rotterdam

BNO_papier_vera

vera_van_wolferen_camper
Wat verheug ik – Claudi- me op deze avond! Het BNO IMG LAB (een samenwerking tussen BNO en Het Nieuwe Instituut heeft vier heel verschillende kunstenaars / animatoren / illustratoren uitgenodigd om iets te vertellen over hun werk én hopelijk ook veel te laten zien.

Met:
Vera van Wolferen
Ferry Staverman
Studio Noa Verhofstad
Sophie van Boven / De Firma Puntjes

waar:
Het Nieuwe Instituut
Museumpark 25
3015 CB Rotterdam

Wanneer:
31 januari van 20.00 – 22.00

Kaartjes bestel je hier.
Vera_van_wolferen_video
Ik heb mijn kaartje alvast gereserveerd. En in de tussentijd kan ik de mooie video’s van bv Vera van Wolferen bekijken, zoals deze waarin ze haar werk aan je voorstelt.

georganiseerd door de BNO en Het Nieuwe Instituut

Beeld: Vera van Wolferen

Meer fijne dingen doen of zien? Bookmark onze kalender!

In Gesprek Met: Enzo Pérès-Labourdette

spread-5-6-watikdebomenwilvertellen

Het boek ‘Anne, het paard en de rivier’ (een samenwerking van Enzo Pérès-Labourdette met schrijver Wouter Klootwijk) krijgt niet alleen van de GUMCLUB een dikke pluim en al onze zes duimen blij omhoog maar ook een vlag en wimpel van de CPNB en hoort volgens de stichting de Best Verzorgde Boeken tot één van best verzorgde van 2018. We zijn dan ook erg nieuwsgierig naar Enzo’s nieuwste boek: ‘Wat ik de bomen wil vertellen’. Zeker omdat we op Enzo’s instagram account zagen dat hij voor dit boek naar Spitsbergen (Spitsbergen!) is geweest om onderzoek te doen.
Wat een kleurrijk, bijzonder jaar moet dit zijn geweest. Daarom hebben we illustrator Enzo Pérès-Labourdette gevraagd naar zijn verhaal. Over zijn afgelopen -illustratie- jaar, de reis naar Spitsbergen, zijn werkwijze, en plannen voor het nieuwe jaar.

enzo_portret

enzo_anne

enzo_kinderboek_anne

spread uit ‘Anne, het paard en de rivier’.

Hoe kijk je terug op je illustratiejaar?
Mijn grootste hoogtepunt van het afgelopen jaar is het afmaken van mijn nieuwe prentenboek ‘Wat ik de bomen wil vertellen’. Het boek is geïnspireerd op een reis die ik heb gemaakt in 2016. Ik deze reis toen dankzij een beurs van de Fiep Westendorp Foundation kunnen maken naar het meest noordelijke dorp op aarde: Ny-Ålesund, op het pool-eiland Spitsbergen. Daar heb ik bijna drie weken met een bioloog (Maarten Loonen) onderzoek kunnen doen voor mijn boek. Met het boek wil ik het thema van klimaatverandering bespreekbaar maken voor kinderen. Het boek legt niet uit wat klimaatverandering is, maar zorgt er wel voor dat het kind vraagtekens krijgt bij het smelten van het poolijs. Zo kunnen de volwassenen die het voorlezen zelf kiezen hoe ze het gesprek aangaan. Ook won mijn eerste kinderboek ‘Anne, het paard en de rivier’ een aantal prijzen. Het boek werd bekroond met een vlag en wimpel en werd gekozen tot één van de best verzorgde boeken van 2017. Ook leuk!

enzo_wat_ik_de_bomen_vertellen_wil

Deze zomer werd Emilie Sitzia bijzonder hoogleraar illustratie aan de Universiteit van Amsterdam. De titel van haar inauguratie rede is een citaat van jou: ‘Illustration is everyone’s mother tongue’. Hoe kwam je tot deze uitspraak?

Ja, dat klopt! Ik zei dit tegen Emilie tijdens een gesprek over waarom ik heb gekozen illustrator te worden. Ik ben, toen ik zeven was, vanuit Frankrijk naar Nederland verhuisd maar beheerste de Nederlandse taal niet. Ik kwam er al snel achter dat ik met tekeningen wel gewoon kon communiceren met klasgenootjes. Illustraties zijn een universele taal die we als kind al beheersen.

Wat zijn je plannen voor het nieuwe jaar?
Ik ben best een beetje extreem in het stellen van ‘nieuwjaarsdoelen’. Een soort goede voornemens maar dan to the max. Ik kies altijd een thema uit waar ik mijn doelen omheen plan. Dit jaar was mijn thema ‘gezondheid’. Als freelance illustrator vergeet je weleens goed voor jezelf te zorgen omdat je zo met je passie bezig bent. Maar als je niet goed in je vel zit als creatieveling maak je ook geen goed werk. Zo heb ik mezelf heel streng verplicht om drie keer per week te gaan sporten. Ook heb ik leren mediteren en ben ik een dagboek bij gaan houden. Ik merk dat ik veel meer evenwicht heb in m’n leven daardoor en problemen tijdens projecten veel meer los kan laten.

Ik denk dat ik van 2019 een ‘samenwerking’ jaar maak. Ik wil meer met makers uit andere disciplines werken om zo tot spannende projecten te komen. Animatie, keramiek, textiel … en wie weet wat meer! Ik ben nu bezig met een volgend boek van Wouter Klootwijk. Ook ontwerp ik een collectie sjaals voor een klant in Vietnam, een superleuk groot project.

enzo_shawl

sjaal ontwerp for Monsieur Fox – heren accessoires Dubai

Wat goed om te horen dat er een nieuw boek van jou en Wouter Klootwijk aankomt. Wilde je altijd al (kinder)boeken maken?
Als kind verzon ik samen met mijn Engelse opa sprookjes en verhalen. Hij schreef deze op in een schriftje en dan maakte we er vervolgens samen een tekening bij. Ik denk dat ik eigenlijk toen al eigen boeken wou maken.

Hoe begin je aan een nieuw boek?
Ik verzamel eerst ontzettend veel beeldmateriaal om de sfeer van het boek een beetje te bepalen en zal vervolgens veel nadenken over hoe de wereld eruit ziet waarin ik mijn personages wil plaatsen. Het is een beetje alsof ik het decor voor een operastuk in mijn hoofd inbeeld. Dat zie je ook altijd van de voorkant, net als wanneer je een prentenboek inkijkt. Ik schets vervolgens de beelden zoals ik die voor me zie. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik echt ontzettend weinig schets. Ik heb bijvoorbeeld helemaal geen schetsboeken. Alleen maar gigantische verzamelingen beeld. Het belangrijkste is om het verhaal uit te schetsen per pagina. Deze pagina’s plak ik dan aan elkaar om te kijken of het verhaal goed werkt wanneer de pagina’s omgeslagen worden. Maar vervolgens ga ik meteen door met het uiteindelijk beeld.

schetsen_enzo_bomen

spread-5-6-watikdebomenwilvertellen

spread uit: ‘Wat ik de bomen wil vertellen’ – Enzo Pérès-Labourdette

Wat is jouw tip voor (beginnende) illustratoren?
Ik ben zelf net een paar jaar afgestudeerd, maar als ik een tip zou moeten geven is het dat elke stap die ik zet precies hetgene is wat ik eng vind! Als iets spannends of onwennig voelt als mens is dat vaak precies wat je moet doen. Ik was vroeger ontzettend bang om uit de kast te komen, maar toen het eenmaal was gebeurd voelde het zó bevrijdend. Het voordeel daarvan was dat vervolgens weinig dingen nog echt eng zijn. Toen ik nog studeerde vond ik het heel eng om artdirectors te mailen voor opdrachten. Dus ik bedacht wat ik het spannends zou vinden (The New York Times) en heb ze toen gemaild. Dat was toen meteen mijn eerste grote opdracht! Alle goede dingen tot nu toe in mijn carrière zijn zo tot stand gekomen.

Silenceofthebugs-NYT-EnzoPeresLabourdette

redactionele illustratie voor opiniepagina New York Times

Tot slot: Wat is je favoriete gum?
Ik gebruik eigenlijk nooit een gum omdat ik vooral in waterverf werk. Ik koop om de zoveel tijd een gum omdat ik de oude niet kan vinden, en raak hem dan na een keer gebruiken weer kwijt. Dus naar deze twee moest ik ook even zoeken.

gummen_enzo_2

 

Foto’s en illustraties: Enzo Pérès-Labourdette
beeld op de homepagina: spread uit ‘Wat ik de bomen wil vertellen’ van Enzo Pérès-Labourdette

Shop the story
links naar namen die genoemd zijn in het interview én de links zodat je Enzo kan blijven volgen
Wil je Enzo blijven volgen? Goed idee!
Instagram
Website
Shop

Dit artikel bevat affiliate links

GOUDEN GUM van Valesca

Opdracht afgekeurd? Balen! Vaak zit er niets anders op dan je werk weg te stoppen en opnieuw te beginnen. Maar het blijft zonde als je ontwerp in een la verdwijnt om er nooit meer uit te komen. Daarom willen we op de Gumclub een podium bieden voor al die afgekeurde schetsen en teruggestuurde ideeën. In de rubriek de Gouden Gum lees je iedere maand het verhaal achter een afgekeurd werk en krijg je de unieke kans mee te kijken in de digitale prullenmand van andere illustratoren. Voor de maand januari haalde ik zelf eens mooie afgekeurde illustratie* uit de oude doos. Een opdracht voor een theater, uit 2008.

Het afgekeurde ‘weirde’ ontwerp

Het goedgekeurde  ontwerp dat gebruikt is als ansichtkaart

De opdracht
De opdracht was: maak een ansichtkaart die mensen kunnen gebruiken om iemand mee uit te vragen naar het Theater. Ik vond het leuk om het ‘mee uit vragen’ om te zetten in een vraag om mee uit spelen te gaan, en ook gelijk een beetje een hint naar Shakespeare’s To be or not to be te maken. Tegelijk wilde ik zelf een typografisch beeld maken dat op een speelse manier tot stand kwam. Oja, en OOK dat play een dubbel betekenis kan hebben in de zin van een theaterplay. Volg je het nog allemaal? Geniaal natuurlijk (kan niet missen!, haha). Misschien achteraf gezien een beetje to much allemaal, als ik het mezelf zo zie uitspellen hier. Maar lekker om te maken was het ook gewoon. Een beetje zo al die vormpjes neerzetten tot ze letters hadden gevormd. 

Hoewel ik er zelf blij mee was, vond de klant het een beetje te weird voor het theaterpubliek. 

Te weird? Of goed weird?
Hoewel ik er zelf heel blij mee was, vond de klant het een beetje te ‘weird’ voor het theaterpubliek. Ik zag wel in dat ik  een stapje terug moest doen in mijn ‘kunstzinnige speelsheid’, en een wat helderder of simpeler beeld moest maken. Achteraf wel een lollige, maar ook een beetje dik-er-bovenop en letterlijke Shakespeare collage kaart als resultaat. Ik vond die andere weirde veel toffer.

Ik zag wel in dat ik een stapje terug moest doen in mijn ‘kunstzinnige speelsheid’, en een wat helderder en simpeler beeld moest maken

Toch lekker wel op m’n site
Het eerste beeld voldeed dan misschien niet aan de opdracht, op zichzelf staand vond ik ‘m eigenlijk nog steeds heel leuk. Ik besloot ‘m dan ook op m’n website te zetten. Gewoon als vrij werk. De opdrachtgever had er verder trouwens ook geen problemen mee dat ik het op m’n site zette.

Een nieuwe opdracht
En het leuke was: de artdirector van het blad Psy *, Yke Bartels (een hele goeie is dat!), vond die ‘weirde’ illustratie juist helemaal geschikt voor een speciaal themanummer dat ging over schizofrenie. Die weirde letters kwamen perfect van pas, om het versplinterde gevoel van schizofrenie weer te geven. Ik mocht een typografische spread maken, EN mijn eerste cover ooit! En ook nog eens een heleboel andere illustraties voor dit themanummer.

psycover_valesca_2008
Op de cover van de Psy!
psy_spread-valesca_2008
En een spread!

 


De moraal van dit verhaal
Waanzinnig toch?
En er zit een hele leuke moraal aan dit verhaal. Deel en zet online waar je zelf enthousiast over bent en waar je achter staat. Dikke kans dat de opdrachten die daar bij horen op je pad komen.

Heb jij ook een Gouden Gum verhaal? Heb je zelf ook een ‘Gouden Gum’: een afgekeurde illustratie waar een mooi verhaal aan vast zit? Haal ‘m uit die la, stuur ‘m op naar hallo@gumclub.nl. De beste inzending van 2019 wint een gouden gum!

Tekst en illustraties door Valesca van Waveren

*Psy was een prachtig ontworpen en geïllustreerd vakblad voor mensen werkzaam in de GGZ. Bestaat helaas niet meer!

*Een kleine kanttekening bij deze gouden gum. Er zijn ook heus minder opbeurende verhalen. Illustraties die 6 of 8 (?) keer door de mangel gehaald werden, en dat de kleur van zowel samenwerking als het beeld langzaam veranderde in iets wat ik niet beter kan omschrijven dan: ‘snot’. Deze sleurende processen heb ik geblokt uit mijn geheugen. De insteek van zo’n opdracht is meestal vanaf dag 1 al niet zo aantrekkelijk. (iets van: ‘doe iets met polsstokspringende marketingmanagers’ ).

Gespot: Poezenbeesten

Sad cat atelier titi

Sad cat atelier titi

ansichtkaarten-grappige-katten

cat earrings bo-lynn hartman

Alles aan de kat is aaibaar, zelfs zijn voeten, schrijft Rudy Kousbroek in zijn boek ‘De aaibaarheidsfactor’ (Uitgeverij Atlas Contact). De kat is volgens hem ‘het meest aaibare wezen van het universum’. En daar ben ik – Thalysia – het helemaal mee eens. Katten zijn vanwege hun aaibaarheid, eigenwijze karakter en hun talent om te relaxen een vaak gezien personage in illustraties. Niet alleen in kinderboeken, maar ook op producten en papierwaren zijn ze zeer geliefd.
We hebben drie producten geselecteerd waar het karakter van deze dieren goed tot uiting komt.

  1. Als grote liefhebber van zwarte katten val ik als een blok voor de kattenpersonages van illustrator Ellen de Bruijn van Atelier Titi. Aandoenlijk poezenbeesten gemaakt in krachtige grafische vormen. Mijn grote favorieten zijn de ‘Sad cat’ poster en de pin van Kees de Kat. Deze katten wil ik gelijk onder mijn hoede nemen en be(poezen)moederen. Meer van Ellens werk vind je op Instagram.
  2. Marieke Middendorp van Studiopie verrast mij altijd weer met haar originele stijl gecombineerd met een goed gevoel voor humor. Van haar set ‘kaarten met grappige kattenillustraties’ schiet elke kattenliefhebber spontaan in de lach. De chagrijnige kat ‘die zijn poeperd wast’ is ook verkrijgbaar als A4 print en misstaat niet als motivatieposter boven je bureau. Op Instagram vind je meer van Marieke’s werk.
  3. Bo-Lynn Hartman, een talentvolle vormgevingsstudente van de Minerva academie, weet met haar illustraties altijd goed een sfeer te vangen. In haar Etsy winkel vind je schattige kattenoorbellen met vragende ogen zoals alleen katten hebben. De oorbellen zijn allemaal handgetekend. Ook haar postkaart ‘Ruudje’ valt goed in de smaak, want zo zien wij kattenliefhebbers, ze toch het liefst? Heerlijk relaxed op de grond hangend, terwijl wij bezig zijn met ons vaak onnodig drukke leven. Je kunt Bo-Lynn volgen op Instagram.

Dit artikel bevat affiliatie links