Tag: gastcolumn

Merel Stegeman over haar traveljournal Wonderlust

Herken je dat? Heerlijk die zomer! Dit wordt het moment om echt te genieten, die dingen te doen waar je anders nooit aan toekomt. En dan ineens: floep – voorbij. Het is september. Uhm, waar is die tijd heengegaan? Wat heb ik eigenlijk allemaal gedaan?

Merel Stegeman wilde dit graag anders en ontwikkelde ‘Wonderlust‘ traveljournal: een combinatie van haar liefde voor reizen, illustreren, persoonlijke ontwikkeling & inspireren. Dit prachtige boek met inspirerende vragen heeft Merel geheel zelf met de hand geïllustreerd en vormgegeven. Ze gaf Wonderlust eerst in eigen beheer uit en in juni dit jaar wordt de herziene Nederlandse editie uitgegeven door Kosmos Uitgevers.
We zijn heel blij dat Merel ons in deze column meer wilt vertellen over haar Wonderlust.


Wonderlijke Wereld
Telkens wanneer ik op reis was, merkte ik dat ik veel over mezelf leerde. Maar omdat ik veel alleen reisde miste ik iemand die mij zo af en toe een goede vraag stelde waardoor ik nog meer ontdekte over mezelf, mijn eigen wonderlijke wereld en de wonderlijke wereld om mij heen. Hierdoor kwam ik op het idee voor Wonderlust. Wonderlust is een anders dan anders reisjournal vol inspirerende vragen die je uitdagen alles uit je reis en je leven te halen. Ik nodig je op een creatieve manier uit te ontdekken wat je reis- en/of vakantie-ervaringen met je doen.

Voor, tijdens en na je reis
Ik heb Wonderlust opgedeeld in drie gedeelten die elk één van de fases van je avontuur omvatten. Door de inspireerde vragen in het eerste gedeelte ‘Voordat je gaat’ krijg je een goed beeld van wat je eigenlijk uit jouw vakantie hoopt te halen. In het tweede gedeelte ‘Jouw avontuur’ ontdek je wat al je ervaringen met je doen, wie of wat indruk maakt, wat je wel of juist helemaal niet van thuis mist en wanneer jij je als de beste versie van jezelf voelt.
Om te zorgen dat je al die mooie indrukken en nieuwe frisse ideeën ook echt toe gaat passen word je aan de hand van de vragen in het laatste gedeelte ‘Weer thuis’ meegenomen om een actieplan te maken. Zodat je het deze keer ook echt gaat doen. 


Tekenen, schrijven, knippen & plakken
Elke vraag heeft een pagina met lijntjes en een blanco pagina, zodat jij alle ruimte hebt om de vraag te beantwoorden zoals jij het wil. Tekenend, schrijvend, knippend & plakkend, alles is goed! Daarom zit er ook een elastiekje omheen, zodat de ingevulde / beplakte/ geïllustreerde Wonderlust, gewoon dicht gebonden kan worden. Oh, en er zijn quotes. Gewoon omdat je daar blij van wordt.

Zelf ben ik vorig jaar zomer, tijdens onze reis door Europa met onze camper, verwonderd geraakt door de maan. Het was mijn wens om meer over de maan en de verschillende standen te weten te komen. Inmiddels zijn we een jaar verder en ben ik er helemaal ingedoken. Op die manier houd ik voor mijzelf deze bijzondere zes weekse reis nog steeds levend.

Een tipje van de sluier
Hoe tof zou het zijn als deze zomer, dé zomer van jouw dromen gaat worden. Hoe kun je dat doen? Door je voor te bereiden. In de Wonderlust gaan we hier dieper op in, maar om alvast een beetje in de stemming te komen bij deze alvast een tipje van de sluier: “Wat wil jij eigenlijk gaan beleven tijdens deze zomer?”
Stel dat alles mogelijk is. Wat zou jij dan echt willen doen, met wie, wanneer, waar en waarom?
Daag jezelf eens uit om dit ook visueel te maken of op te schrijven.
Door hier van te voren over nagedacht te hebben, creëer je namelijk jouw eigen kompas. Je weet wat voor jou belangrijk is en wat je eigenlijk echt uit jouw zomer wil halen. Zo zal je gemakkelijker krachtige keuzes kunnen maken met jouw kompas in je achterhoofd. Wil je avontuur, dan kan je met een vriendin naar een station gaan en de eerste de beste trein nemen en wel zien waar je uitstapt om vervolgens die plek te gaan ontdekken.
Wil je juist even helemaal niets, dan kan je op een rustige plek afspreken voor een kop koffie met een taartje. Nog steeds met diezelfde vriendin, alleen een hele andere ervaring. Allebei goed, als het maar aansluit bij waar jij eigenlijk diep van binnen de meeste behoefte aan hebt. 
Klinkt gemakkelijk, dat is het ook. Alleen vergeten we het snel omdat we te veel opgeslokt worden door tassen pakken, slaap plaatsen regelen of de ‘must-sees’ van een bepaalde plek waar je naartoe gaat.

Door deze eenvoudige eerste stap, maak jij met jouw volgende stappen deze zomer – de zomer van je dromen! Let maar op.

Boekpresentatie
Mocht je 4 juni in Den Haag zijn, dan nodigt Merel je van harte uit op haar boekpresentatie en Wonderlust Workshop om 19:00 uur bij boekwinkel Paagman in Den Haag. Tijdens de Wonderlust Workshop gaan we aan de hand van een mini Wonderlust op avontuur.

Meer informatie
Wil je meer lezen over Merel en Wonderlust?
Website Merel Stegeman
Website Wonderlust
Instagram Wonderlust
Facebook Wonderlust
Kosmos uitgevers

Foto’s: Merel Stegeman

De link naar het boek bevat een affiliatie link.

In Gesprek Met Enzo Pérès-Labourdette

spread-5-6-watikdebomenwilvertellen

Het boek ‘Anne, het paard en de rivier’ (een samenwerking van Enzo Pérès-Labourdette met schrijver Wouter Klootwijk) krijgt niet alleen van de GUMCLUB een dikke pluim en al onze zes duimen blij omhoog maar ook een vlag en wimpel van de CPNB en hoort volgens de stichting de Best Verzorgde Boeken tot één van best verzorgde van 2018. We zijn dan ook erg nieuwsgierig naar Enzo’s nieuwste boek: ‘Wat ik de bomen wil vertellen’. Zeker omdat we op Enzo’s instagram account zagen dat hij voor dit boek naar Spitsbergen (Spitsbergen!) is geweest om onderzoek te doen.
Wat een kleurrijk, bijzonder jaar moet dit zijn geweest. Daarom hebben we illustrator Enzo Pérès-Labourdette gevraagd naar zijn verhaal. Over zijn afgelopen -illustratie- jaar, de reis naar Spitsbergen, zijn werkwijze, en plannen voor het nieuwe jaar.

enzo_portret

enzo_anne

enzo_kinderboek_anne

spread uit ‘Anne, het paard en de rivier’.

Hoe kijk je terug op je illustratiejaar?
Mijn grootste hoogtepunt van het afgelopen jaar is het afmaken van mijn nieuwe prentenboek ‘Wat ik de bomen wil vertellen’. Het boek is geïnspireerd op een reis die ik heb gemaakt in 2016. Ik deze reis toen dankzij een beurs van de Fiep Westendorp Foundation kunnen maken naar het meest noordelijke dorp op aarde: Ny-Ålesund, op het pool-eiland Spitsbergen. Daar heb ik bijna drie weken met een bioloog (Maarten Loonen) onderzoek kunnen doen voor mijn boek. Met het boek wil ik het thema van klimaatverandering bespreekbaar maken voor kinderen. Het boek legt niet uit wat klimaatverandering is, maar zorgt er wel voor dat het kind vraagtekens krijgt bij het smelten van het poolijs. Zo kunnen de volwassenen die het voorlezen zelf kiezen hoe ze het gesprek aangaan. Ook won mijn eerste kinderboek ‘Anne, het paard en de rivier’ een aantal prijzen. Het boek werd bekroond met een vlag en wimpel en werd gekozen tot één van de best verzorgde boeken van 2017. Ook leuk!

enzo_wat_ik_de_bomen_vertellen_wil

Deze zomer werd Emilie Sitzia bijzonder hoogleraar illustratie aan de Universiteit van Amsterdam. De titel van haar inauguratie rede is een citaat van jou: ‘Illustration is everyone’s mother tongue’. Hoe kwam je tot deze uitspraak?

Ja, dat klopt! Ik zei dit tegen Emilie tijdens een gesprek over waarom ik heb gekozen illustrator te worden. Ik ben, toen ik zeven was, vanuit Frankrijk naar Nederland verhuisd maar beheerste de Nederlandse taal niet. Ik kwam er al snel achter dat ik met tekeningen wel gewoon kon communiceren met klasgenootjes. Illustraties zijn een universele taal die we als kind al beheersen.

Wat zijn je plannen voor het nieuwe jaar?
Ik ben best een beetje extreem in het stellen van ‘nieuwjaarsdoelen’. Een soort goede voornemens maar dan to the max. Ik kies altijd een thema uit waar ik mijn doelen omheen plan. Dit jaar was mijn thema ‘gezondheid’. Als freelance illustrator vergeet je weleens goed voor jezelf te zorgen omdat je zo met je passie bezig bent. Maar als je niet goed in je vel zit als creatieveling maak je ook geen goed werk. Zo heb ik mezelf heel streng verplicht om drie keer per week te gaan sporten. Ook heb ik leren mediteren en ben ik een dagboek bij gaan houden. Ik merk dat ik veel meer evenwicht heb in m’n leven daardoor en problemen tijdens projecten veel meer los kan laten.

Ik denk dat ik van 2019 een ‘samenwerking’ jaar maak. Ik wil meer met makers uit andere disciplines werken om zo tot spannende projecten te komen. Animatie, keramiek, textiel … en wie weet wat meer! Ik ben nu bezig met een volgend boek van Wouter Klootwijk. Ook ontwerp ik een collectie sjaals voor een klant in Vietnam, een superleuk groot project.

enzo_shawl

sjaal ontwerp for Monsieur Fox – heren accessoires Dubai

Wat goed om te horen dat er een nieuw boek van jou en Wouter Klootwijk aankomt. Wilde je altijd al (kinder)boeken maken?
Als kind verzon ik samen met mijn Engelse opa sprookjes en verhalen. Hij schreef deze op in een schriftje en dan maakte we er vervolgens samen een tekening bij. Ik denk dat ik eigenlijk toen al eigen boeken wou maken.

Hoe begin je aan een nieuw boek?
Ik verzamel eerst ontzettend veel beeldmateriaal om de sfeer van het boek een beetje te bepalen en zal vervolgens veel nadenken over hoe de wereld eruit ziet waarin ik mijn personages wil plaatsen. Het is een beetje alsof ik het decor voor een operastuk in mijn hoofd inbeeld. Dat zie je ook altijd van de voorkant, net als wanneer je een prentenboek inkijkt. Ik schets vervolgens de beelden zoals ik die voor me zie. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik echt ontzettend weinig schets. Ik heb bijvoorbeeld helemaal geen schetsboeken. Alleen maar gigantische verzamelingen beeld. Het belangrijkste is om het verhaal uit te schetsen per pagina. Deze pagina’s plak ik dan aan elkaar om te kijken of het verhaal goed werkt wanneer de pagina’s omgeslagen worden. Maar vervolgens ga ik meteen door met het uiteindelijk beeld.

schetsen_enzo_bomen

spread-5-6-watikdebomenwilvertellen

spread uit: ‘Wat ik de bomen wil vertellen’ – Enzo Pérès-Labourdette

Wat is jouw tip voor (beginnende) illustratoren?
Ik ben zelf net een paar jaar afgestudeerd, maar als ik een tip zou moeten geven is het dat elke stap die ik zet precies hetgene is wat ik eng vind! Als iets spannends of onwennig voelt als mens is dat vaak precies wat je moet doen. Ik was vroeger ontzettend bang om uit de kast te komen, maar toen het eenmaal was gebeurd voelde het zó bevrijdend. Het voordeel daarvan was dat vervolgens weinig dingen nog echt eng zijn. Toen ik nog studeerde vond ik het heel eng om artdirectors te mailen voor opdrachten. Dus ik bedacht wat ik het spannends zou vinden (The New York Times) en heb ze toen gemaild. Dat was toen meteen mijn eerste grote opdracht! Alle goede dingen tot nu toe in mijn carrière zijn zo tot stand gekomen.

Silenceofthebugs-NYT-EnzoPeresLabourdette

redactionele illustratie voor opiniepagina New York Times

Tot slot: Wat is je favoriete gum?
Ik gebruik eigenlijk nooit een gum omdat ik vooral in waterverf werk. Ik koop om de zoveel tijd een gum omdat ik de oude niet kan vinden, en raak hem dan na een keer gebruiken weer kwijt. Dus naar deze twee moest ik ook even zoeken.

gummen_enzo_2

 

Foto’s en illustraties: Enzo Pérès-Labourdette
beeld op de homepagina: spread uit ‘Wat ik de bomen wil vertellen’ van Enzo Pérès-Labourdette

Shop the story
links naar namen die genoemd zijn in het interview én de links zodat je Enzo kan blijven volgen
Wil je Enzo blijven volgen? Goed idee!
Instagram
Website
Shop

Dit artikel bevat affiliate links

In gesprek met Lieke van der Vorst

We kennen Lieke van der Vorst (Liekeland) van haar prachtige illustraties in tijdschriften en op postkaarten en prints. Lieke heeft nu voor het tweede jaar achtereen de Koreaanse warenhuizen Shinsegae omgetoverd in een soort Liekeland. Haar illustraties zijn overal: aan de buitenzijde van het gebouw, bij de liften en trappen, op het inpakpapier, de banners en vlaggen en tassen. Verder komen de karakters uit haar illustraties tot leven in een stop-motion filmpje en als bewegende robots.

Wij zijn ontzettend benieuwd naar Lieke’s ervaringen met dit fantastische project.Lieke van der Vorst Shinsegae illustrationWat een droomproject. Hoe kwamen ze bij jou terecht?
In 2016 werkte ik samen met Art center Nabi uit Seoul, waarvoor ik een kalender illustreerde. Op deze kalender zagen ze mijn werk en via Social Media kregen we contact.

Over de samenwerking met de opdrachtgever en het creatieve proces
De communicatie ging via e-mail en soms via skype. Ik hoefde eigenlijk niet eens naar Seoul, via e-mail kon alles besproken worden. De vormgevers van Shinsegae hadden mijn vilten beest, genaamd Magnus gezien op mijn instagram-account. Hij werd het uitgangspunt van de hele campagne, maar moest wit zijn, iets voller en zonder de hoorns. Daarna kwamen zijn vrienden, de wasbeer, de vos en de eekhoorn, erbij.
Vorig jaar kon alleen Puu Villa (de grote witte beer) bewegen, in hem hadden ze een robot gebouwd. In totaal waren er toen zeventien van deze grote bewegende beren. Dit jaar hebben ze ook in zijn drie vrienden robots gebouwd en bewegen ze dus nu allemaal. Ook heeft de beer Puu Villa dit jaar een nieuwe omgeving en nieuwe kleren gekregen.
Lieke van der vorst ShinsegaeDe illustratie aan de buitenzijde van het gebouw en de banners in het warenhuis moeten enorm groot geweest zijn.
Ze waren enorm, veel groter dan ik had verwacht! Ik ben naar Seoul gegaan omdat ik wel nieuwsgierig was naar de bewegende robots. Aangekomen in Seoul zijn we diezelfde avond in de stad gaan lopen om een van de Shinsegae winkels te bekijken. We liepen recht op het grote gebouw af, met een poster zo groot op de gevel dat ik hem in eerste instantie niet eens zag. In het ontwerpproces wist ik dat de illustraties groot moesten zijn. Op A2 heb ik ze getekend, ingescand op 1200 dpi en samen met het ontwerpteam van Shinsegae de posters gemaakt.

Over de levensgrote beer Puu Villa en de stop-motionfilm
Naast het prachtige werk dat je gemaakt hebt, zijn we ook verliefd op de stop-motionfilm, de levensgrote ijsbeerpoppen en het Liekeland bos. Hoe was het voor jou om je illustraties tot leven te zien komen? Had je ook betrokkenheid bij het tot stand komen hiervan?

Ik kreeg verschillende materialen toegestuurd, verschillende soorten wol waarmee ze de vacht van Puu Villa gingen maken of kledingsoorten. Voor de stop-motionfilm heb ik niks hoeven doen. Dit werd helemaal aan het eind van het proces in werking gezet en alles daarvoor was al geregeld en bepaald. Ik wist in eerste instantie niet eens dat er een stop-motion film gemaakt werd, maar vond het heel bijzonder om te zien. Het is met zo veel detail gemaakt door de twee animators.
Tips voor illustratoren die voor een buitenlands project gaan werken
Het is fijn om van te voren de cultuur te kennen. Ik ben als Nederlander vrij direct en ik moest daar in onze communicatie wel rekening mee houden. Verder heb je de tijdsverschillen, een deadline van maandag 12 uur ’s, is niet hetzelfde in Korea, dan moet het zondag al af zijn. En het is een hele bijzondere ervaring om ook werkelijk op locatie in het buitenland samen te werken.

Waar ben je nu mee bezig?
Ik zit ten tijde van dit interview in Sevilla waar ik een 3 daagse workshop heb gehouden. Zodra ik thuis kom ga ik verder met het verbouwen van ons huis. Het is een oud huisje uit 1901, wat we met alleen maar natuurlijke materialen proberen te verbouwen. Een flinke klus en een hoop uitzoekwerk. Verder werk ik aan een nieuwe serie illustraties op groot formaat, die ik in het nieuwe jaar wil gaan exposeren.

Tot slot: Wat is je favoriete gum?
Eigenlijk heb ik geen favoriet, ik gebruik vaak de bic gummen, de ovale. Meestal breken ze ook in meerdere stukken, waardoor ik altijd hele kleine gummetjes heb.

Foto’s en illustraties: Lieke van der Vorst
Animatiefilm: Toyville

Shop the story
Nog meer Lieke

Lieke’s favoriete illustrator
Rebecca Green

Wil je Lieke blijven volgen? Goed idee!
Instagram
Website
Shop

Dit artikel bevat affiliate links

hiep hiep hoera voor onze nieuwe GumClublid: Thalysia van Esch • Stokwolf

thalysia_stokwolf_vierkant

Een klein feestje in de Gumclub! Thalysia van Esch / Stokwolf is bij het Gumclub Team. Had je al gemerkt dat er iets veranderd was bij de Gumclub? Dat kan best want meteen nadat we Thalysia gevraagd hadden om bij de club te komen (en zij dus ‘ja’ zei, joehoe!) ging ze aan de slag en stelde al een paar prachtige artikelen samen. Er komt nog veel meer aan. Maar we willen dit leuke nieuws natuurlijk wel ‘op onze voorpagina’. In chocoladeletters. Daarom hebben we Thalysia gevraagd wat meer over haar geschiedenis en werk te vertellen.

Wat zijn de stappen geweest in je creatieve carrière?
Ik ben een beetje een laatbloeier. Van kleins af aan teken en schilder ik al, maar ben pas naar de kunstacademie gegaan toen ik de 30 al gepasseerd was. Na mijn afstuderen ben ik gelijk met Stokwolf begonnen. Eerst naast mijn werk als milieujurist maar sinds een paar jaar full time. Ik ben begonnen met een klein setje postkaarten en heb inmiddels een uitgebreide collectie postkaarten, prints en pins die in een groot aantal winkels in Nederland en België worden verkocht. En in mijn eigen mijn webshop natuurlijk ook. Daarnaast maak ik geboortekaartjes in opdracht en ontwerp en illustreer ik af en toe voor (huisstijlen van) bedrijven.

Waar moeten we jouw werk zeker van kennen?
Als je van leuke, bijzondere winkeltjes houdt, ben je mijn kaarten & prints misschien wel eens tegengekomen. Of je hebt eens een postkaart van mij ontvangen. De kaarten met een roodborstje en een geranium zijn afgelopen jaren heel erg veel verkocht. Misschien hangt er wel een ‘Stokwolf’ bij je op de wc? En heb je daar één van mijn posters met de tafels van 1 t/m 12 hangen.

Heb je een favoriet tekenmateriaal?

Het meest hou ik van schilderen en dan vooral met gouache. Het past heel goed bij mijn zoekende en intuïtieve manier van werken. Ik vind het fantastisch dat je met deze verf licht over donker kunt schilderen, terwijl de kleuren bijven mengen als je ze over elkaar gebruikt. Op de academie heeft een docent mij afgeraden om te schilderen en heb ik daardoor een tijd lang alleen maar getekend in zwart-wit. Toen ik laten toch weer begon te schilderen, merkte ik hoeveel ik kleur en het vloeiende van verf heb gemist. 
Verder schilder ik graag digitaal in Photoshop. Het is zo fijn om de compositie en kleuren gedurende schilderen nog aan te passen, dit geeft zoveel extra vrijheid.

stokwolf_product_2naastelkaar2a

stokwolf_portret_2naastelkaar2

Wat is jouw tip voor (beginnende) illustratoren?
Volgens mij is het heel belangrijk dat je werk, qua onderwerp en tekenmateriaal, dicht bij jezelf ligt, zodat je met plezier werkt en nieuwsgierig blijft om je verder te ontwikkelen. Verder is het volgens mij heel belangrijk dat je een eigen stijl ontwikkeld, zonder dat je uit het oog verliest wat op dit moment om je heen gebeurd qua ontwikkelingen en trends.

https://gumclub.nl/wp-content/uploads/2018/12/cadeaukaartjes-vogels-birds-mini-cards.jpeg

Wat zou je graag nog eens willen doen?
Ik zou heel graag een (prenten)boek willen illustreren of een serie verhalende illustraties willen maken over een verhaal dat al heel lang in mijn hoofd zit. Daar zou ik graag een paar maanden fulltime aan willen werken, om er helemaal in op te gaan.

https://gumclub.nl/wp-content/uploads/2018/12/stokwolf_boom_2naastelkaar2c.jpg

stokwolf_pin_roodborstje_2naast1

Waar ben je nu mee bezig?
Ik ben nu bezig met een nieuwe serie kaarten voor het voorjaar en de zomer. Verder ben ik mijn ontwerpen voor geboortekaartjes aan het uitbreiden en vernieuwen, het moet een serie worden met veel kleur en bloemen.

Foto’s en illustraties: Thalysia van Esch • Stokwolf

Shop the story
Nog meer Thalysia?

enkele van Thalysia’s favoriete illustratoren
Isabella Arsenault
Carson Ellis
Janosch
Alois Carigietde Florina boeken
Kitty Crowther

Wil je Thalysia blijven volgen? Goed idee!
instagram
website
facebook
webshop
Gumclub

Dit artikel bevat affiliatie links.

onze gastcurator Nicola beschrijft waarom het boek Herfst van Ali Smith een prachtig, relevant boek is.

ali_smith_herfst
Literatuur als Collage
door Nicola Kloosterman

ali_smith_herfst

Literatuur is net als kunst een waardevolle manier om de tijdsgeest te vangen en van dichtbij te bekijken of grote en kleine levensvragen nog eens fijntjes door te nemen. Een boek dat beiden doet is Herfst van Ali Smith. Wat ik er helemaal mooi aan vind is dat dit boek dooradert is met thema collage.

We maken kennis met Elisabeth, een dertiger die in Londen kunstgeschiedenis doceert. Haar leven kruist die van de meer dan 100 jarige Daniel Gluck op het moment dat hij, al een oude man, naast haar komt wonen als ze acht is. Er ontstaat en bijzondere vriendschap die bepalend is voor de jonge Elisabeth. In de vele terugblikken van Elisabeth en de mijmeringen van de stervende Gluck wordt het verhaal ontsponnen over kijken, fantasie, tijd en de waarde van kunst.

Deze thema’s lopen als gouddraad door het ‘post brexit’ landschap van nu. De absurdistische passages over tijdsverloop en bureaucratie als Elisabeth een nieuw paspoort moet aanvragen “je hoofd is 5 millimeter te klein” worden afgewisseld met fantastische mijmeringen van Gluck op zijn sterfbed, de wringende dagelijkse beslommeringen van Elisabeth in haar hedendaagse leven en de waardevolle gesprekken tussen Gluck en de jonge Elisabeth vol filosofische overwegingen.

Wat ik zo knap vind aan dit verhaal is dat inhoud en schrijfstijl met elkaar zijn vervlochten. Het verhaal wordt op niet chronologische wijze als een collage in elkaar geweven met vele uitweidingen over de collagekunst van de popartkunstenares Pauline Boty (1938-1966) die haar eigen tijdsgeest zo goed wist te vangen. En tijd, daar draait het om bij Smith. In een interview met haar uitgever zegt Smith over het thema ‘tijd’ het volgende:

“The way we live, in time, is made to appear linear by the chronologies that get applied to our lives by ourselves and others, starting at birth, ending at death, with a middle where we’re meant to comply with some or other of life’s usual expectations, in other words the year to year day to day minute to minute moment to moment fact of time passing. But we’re time-­containers, we hold all our diachrony, our pasts and our futures (and also the pasts and futures of all the people who made us and who in turn we’ll help to make) in every one of our consecutive moments / minutes / days / years, and I wonder if our real energy, our real history, is cyclic in continuance and at core, rather than consecutive.”

En zo wordt de kunstvorm collage en het hergebruiken van beeld impliciet deel van het verhaal over tijd als niet lineair maar cyclisch gegeven. Waarin het leven zich herhaalt, er wij gevuld worden met die herhalingen. Ik vind het mooi dat Smith juist collage heeft gekozen als kunstvorm waaromheen dit verhaal is verteld. Het gegeven dat ons geschiedenis zich steeds herhaalt als een versneden beeld die gefragmenteerd maar deels herkenbaar terugkomt als een nieuw beeld, een nieuwe tijdsgeest als het ware, vind mooi gevonden en prachtig uitgewerkt. Een aanrader!

Ali Smith – Herfst, vertaald uit het Engels uitgegeven door Prometheus

over Nicola Kloosterman:
Nicola Kloosterman (Johannesburg, 1976) knipt, kadert en herschikt onder de naam ‘Oh de collage’ gevonden beeldmateriaal tot nieuw beeld met een nieuw verhaal. Haar werk is te zien in Elle, Vogue en Gallerie Gas.


Meer werk van Nicola zien? Neem een kijkje op haar website, bij galerie Gas of volg haar op Instagram.

Batia Suter, door gastcurator Martijntje van Schooten

radical_grammar_1_Batia_Suver

Mijn eerste kennismaking met het werk van Batia Suter (Zwitserland, 1967) zal ik niet snel vergeten. Ik kreeg één van haar beeldboeken, Parallel Encyclopedia #2, onder ogen. Knal. Raak. In welke wereld ben ik beland? In wiens hoofd mag ik kijken? Ik herken het mijne. Of toch niet. Het daagt me uit. Ik wil meer zien. Honderden beelden van naturalia, technische instrumenten, lichaamsdelen – pagina na pagina, in detail of vergroting, in zwartwit, gekozen uit een zorgvuldig aangelegd digitaal archief en in associatie op vorm of textuur of hoe dan ook gerangschikt.

Parallel_univers_1_Batia_Suver

PE2-5

spreads from Parallel Encyclopedia #2, Batia Suter

Nu is er weer zo’n fijn boek van haar hand verschenen, Radial Grammar, eerder dit jaar uitgekomen ter gelegenheid van een tentoonstelling van haar werk bij Le Bal in Parijs: Suter neemt je mee in haar universum, in de beeldinhoud van haar computer en dat van haar brein – een oneindige tocht door een landschap van visuele pareltjes. Blader langzaam door het boek, laat bladzijde voor bladzijde op je inwerken, verdwijn in haar wereld. De beelden, beeldcombinaties en bewerkingen zijn oogstrelend en prikkelend.

R323 - 47

radical_grammar_1_Batia_Suver

spreads from Radial Grammar, Batia Suter

Het onderzoeken van beeld, en om preciezer te zijn het onderzoeken van ‘de afbeelding’ of ‘de foto’, vormt het onderwerp van de kunstenaarspraktijk van Batia Suter. Ze is geïnteresseerd in hoe de toeschouwer haar associaties en combinaties ervaart. Al meer dan 30 jaar verzamelt Suter afbeeldingen die ze interessant vindt; ze scant ze en bewaart ze in een digitaal archief. Zo af en toe komen die beelden naar buiten, in een tentoonstelling of toegepast in de openbare ruimte of zoals nu in haar boek Radial Grammar.

expo_Batia_stuver

‘Parallel Encyclopedia #2 Extended’ – 2018 – Installation views ‘Deutsche Börse Photography Foundation Prize 2018′ – The Photographers’ Gallery, London GB

Blader mee in Radial Grammar in deze video:

Wil je de boeken bestellen of beter bekijken?

PE2-1

Parallel Encyclopedia #2, 2016, 21 x 28 cm, 592 p. Uitgegeven door Roma Publications.

Radial Grammar - 1 1100 px
Radial Grammar, 2018, 22,5 x 30 cm, 296 p. Uitgegeven door Roma Publications, in samenwerking met Le Bal Parijs.

in gesprek met Tommy A, één van de makers van Brul!

Brul!

Ik verheug me op deze zomer. Brul! komt. Een nieuw stripblad. Als je de omslag van het nulnummer ziet heb je toch al zin in je hangmat en dit blad? Om de eerste vier nummers van Brul! te maken zijn Jeroen Funke en Tommy A een crowdfundungsactie gestart. Blijkbaar missen meer mensen een stripblad dat gemaakt is ‘zonder educatief doel of doelgroepenonderzoek’ want de actie is grandioos geslaagd.
In casa Kessels lag het nul-nummer van Brul! eind mei al op de deurmat. Nou ja, raakte de deurmat eventjes want het blad werd meteen opgepakt door de jongste zoon en met een grote glimlach en wat gegrinnik gelezen. Ik werd nieuwsgierig naar de makers van het blad en gelukkig had Tommy A tijd om mijn vragen te beantwoorden.

brul1e3

brul-cover2

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om Brul! te maken?
Als tekenaars van de kinderstrips Prins Kat en Victor & Vishnu vonden wij het altijd zo jammer dat er helemaal geen striptijdschrift meer is voor kinderen om onze en andere leuke strips in te ontdekken. Dus zijn we het zelf maar begonnen. Als kind las ik iedere strip die ik te pakken kon krijgen en in de jaren 80 lagen er heel wat meer strips binnen handbereik. Vooral veel humorstrips, zoals Gilles de Geus, Paling & Ko, Sjors & Sjimmie, Billie Turf, Lucky Luke, Heinz, Donald Duck.
Het was ook een tijd waarin kindervermaak wat wilder mocht zijn. Zo had je op tv programma’s als Purno de Purno, Rembo & Rembo en Theo & Thea. Ook die sfeer willen wij weer introduceren bij kinderen van nu.

Is er een opleiding tot striptekenaar?
Zowel Jeroen als ik zijn naar de academie gegaan. Jeroen heeft illustratie gedaan en moest daar wel met gelijkgestemden een plek voor strips bevechten. Hieruit is het Lamelos-collectief ontstaan. Zelf heb ik Beeldende Kunst aan de Gerrit Rietveld Academie gestudeerd. Daar heb ik geen strips gemaakt. Inmiddels is er in Zwolle een opleiding voor strips aan Artez.

Hoe vind je goede striptekenaars voor Brul?
Het striptekenwereldje in Nederland en Vlaanderen is heel klein. Misschien zijn er een paar honderd stripmakers. Deze groep is hecht en bestaat uit mensen die zelf vooral ontzettend van strips houden. Tekenaars vinden was dus ook geen enkele moeite. Omdat we zelf naast stripmaker ook stripliefhebber zijn en als zodanig altijd op zoek zijn naar nieuwe leuke boeken om te kopen en lezen, komen we gigantisch veel tegen. Zo weten we ook goed welke tekenaars nog een leuk stripfiguur hebben dat geschikt is voor kinderen. Of weten we welke tekenaar misschien niks voor kinderen maakt, maar dat wel goed zou kunnen. Dan sturen we zo iemand een mailtje, leggen uit dat we het best mogelijke kinderstripblad willen maken, sturen wat plaatjes, en vragen of die persoon mee wil doen.
We kunnen nog niemand betalen, ook zelf houden we er niks aan over. Brul! kost alleen maar geld en tijd. We hopen dat als we kwaliteit compromisloos voorop stellen het aanstekelijk genoeg is we beetje bij beetje meer abonnees krijgen.

brul!

En vooral hopen we dat het lukt om via enthousiaste ouders kinderen te bereiken. Want die gunnen we het zo. Als je zelf niet opgroeit met strips, ga je ook niet als volwassene graphic novels lezen van mensen als Chris Ware, Olivier Schrauwen, James Kochalka of Brecht Evens.

Zin in Brul!

Abonnementen zijn 20 euro voor 4 nummers van 40 pagina’s. En abonnees krijgen altijd een klein extraatje dat je in de winkel niet krijgt, zoals een piepklein stripboekje dat jezelf in elkaar kan zetten. In CasaKessels zijn we enthousiast. ‘Geef maar 5 sterren!’, zei de jongste (7 jaar en 256 dagen) en hij wil ook een poppetjesverzameling. Net als Jeroen Funke.

De poster komt uit het blad Brul!
de tekeningen van Prins Kat zijn door Tommy A
Het zwijntje Brul is gemaakt door Jeroen Funke

Shop the story