Voor wie illustreer je?

Ik ben een kind van de jaren 70, ik ben 49. Dit jaar word ik 50. Daar heb ik behoorlijk veel moeite mee. Ik zou willen dat ik heel cool kon zeggen dat het me niets uitmaakt, maar dat is niet zo. Ik vind het niet bij me passen. Ik voel me jonger. Begin 40 vind ik leuk. Ik heb mijn dochter, die ik kreeg op mijn 41e, heel lang wijsgemaakt dat ik 42 was. Dat geloofde ze best lang.

Als je in een illustratiebubbel zit zoals ik, zie je een hoop werk van collega’s langskomen. Veel van dat werk is heel erg hip en cool. Al zijn dat waarschijnlijk 2 woorden die helemaal niet meer hip en cool zijn. Veel illustraties door en over jonge vrouwen in allerlei vormen, maten en kleuren. Modern feminisme en body positivity zijn veel voorkomende thema’s. Omgeven door veel planten en wilde dieren (dit laatste is me nooit helemaal duidelijk waarom). Deze lijst met eigentijdse vrouwelijke illustratoren illustreert goed wat ik bedoel. Al mis ik wel het prachtige werk van Bodil Jane in dit overzicht.

Ik ben dol op dit soort illustraties maar ik werd er ook behoorlijk onrustig van. Ik maak namelijk iets heel anders. Ik heb een tijdje gedacht dat ik dit ook maar eens moest gaan proberen. Dat ik de boot zou missen als ik deze trend niet zou volgen.

Feminisme
Ik ging ook proberen jonge zelfbewuste feministische vrouwen te tekenen. Het zag er niet uit. Ik ben een feminist, vanzelfsprekend. Als kind droeg ik een tijdje een groot houten vrouwenteken aan een leren touwtje om mijn nek, van mijn moeder gekregen, een heuse jaren 70 feminist. Toen ik een tiener was vond ik het allemaal nogal gênant en voor zover ik me herinner was het in de jaren 90 geen issue meer. Waar het op neer kwam, ik was geen strijdlustige jonge feministe en waarom zou ik ze dan tekenen?
(de tekst gaat verder onder de illustratie)

Aletta Jacobs

Een zelfbewuste feministische vrouw uit de vorige eeuw lukt wel

Planten
Ik ging planten tekenen. Die zag ik ook overal. En ik hou ervan, in de tuin dan. Ik heb er geen in huis. Toen ik een tiener was woonde mijn vader in een soort jungle. Hij was gek op planten en overal in huis was het groen en stonden stekjes in jampotjes te wachten om verpot te worden. Ik vond dat altijd een verschrikkelijke stoffige en rommelige bedoening. Het waren de jaren 80. Ik hield van zwart met chroom en airbrush posters van Gerry the Cat. Ik had dus helemaal niets met huiskamerplanten en dat is eigenlijk altijd zo gebleven. Wat ik dus op papier bracht voelde heel nep.

Trends
Misschien moest ik maar gewoon accepteren dat ik geen 29 meer was. En misschien moest ik maar niet zo proberen achter trends aan te hobbelen die niet bij me passen. Eenhoorns en lama’s heb ik ook geprobeerd, dat was evenmin een succes.
(de tekst gaat verder onder de illustratie)

Maira Kalman

Kaartje sturen
Afgelopen zomer liet ik kaarten drukken met een paar van mijn favoriete illustraties van dat moment, voornamelijk portretten en wat losse dingetjes. Ik verzamelde een lijst tijdschriften die ik leuk vond en waarvan ik dacht dat mijn werk erin zou passen. Vervolgens ging ik op zoek naar de naam van de art-director van het betreffende blad. Die kreeg een kaartje. Ik verstuurde 25 kaarten en binnen een maand had ik twee ontzettend leuke opdrachten van twee verschillende tijdschriften voor vrouwen van 40+. ? De beeldredacteuren van beide tijdschriften waren van mijn leeftijd, misschien zelfs ietsiepietsie ouder, en mijn werk sprak schijnbaar aan.

De moraal van dit verhaal?
Maak werk over onderwerpen die bij je passen. Dan is het authentiek en wordt het vanzelf herkend door de juiste mensen. Dat betekent niet dat ik binnenkort alleen nog maar artikelen over steunkousen kan illustreren. Gelukkig zijn vrouwen van 50 vandaag de dag bij lange na niet zo oud als vroeger. Maar volg geen trend alleen maar omdat het een trend is. Dat is de moraal van dit verhaal.

Zoals mijn held Andy J. zo mooi zegt:

Take what you got
and bring it to the people who want it

—–
tekst en illustraties: Esther Mols. Je kunt Esther ook volgen op Instagram. Lees hier de andere columns.

Steun jij ons al?

Wij zijn heel blij met onze gumclub en de artikelen die we voor jullie kunnen maken en schrijven. Dankzij jullie houden we de site in de lucht en blijven we hier alles voor jouw illustratie inspiratie delen.

Doneer vrijblijvend een bedrag dat jij de Gumclub gunt en we gummen nog lang en gelukkig verder.

Natuurlijk, ik steun jullie graag!